تاثیر دو نوع تمرین تناوبی با شدت بالا و تداومی با شدت متوسط بر سطوح TNF-α و IL-10 سرمی در رت های نر چاق

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 گروه فیزیولوژی ورزشی دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه گیلان. رشت، ایران

2 گروه فیزیولوژی ورزشی.دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه گیلان.رشت.ایران

3 گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران

4 گروه فیزلوژی ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه پیام نور هشتگرد،هشتگرد- ایران.

چکیده

هدف پژوهش حاضر، بررسی آثار تمرینات ورزشی تناوبی با شدت بالا (HIIT) و تداومی با شدت متوسط (MICT) بر فاکتورهای التهابی(TNF-α و IL-10 ) در رت‌های نر چاق بود. 40 سر رت نر در دو گروه به مدت 10 هفته تحت رژیم غذایی پرچرب (32 سر) و رژیم غذایی استاندارد (8 سر) قرار گرفتند. پس از القاء چاقی، 8 سر رت از گروه رژیم غذایی پرچرب (O) و 8 سر رت گروه رژیم غذایی استاندارد (C) قربانی شده و سایر رت‌های چاق به‌ طور تصادفی به 3 گروه شاهد چاق (OC)، تمرین تداومی با شدت متوسط (MICT) و تمرین تناوبی با شدت بالا (HIIT) تقسیم شدند. پروتکلHIIT شامل اجرای 10 مرحله فعالیت 4 دقیقه‌ای با شدت معادل 85 تا 90 درصد VO2max و با دوره‌های استراحتی فعال 2 دقیقه‌ای و پروتکل MICT با شدت معادل 65 تا 70 درصد VO2maxبا مسافت طی شده همسان با پروتکل HIIT به مدت 12 هفته و 5 جلسه در هر هفته اجرا شدند. نمونه‌های سرمی برای اندازه‌گیری سطوح سرمی TNF-α و IL-10 به روش الایزا جمع‌آوری شد. در هر دو گروه HIIT و MICT نسبت به گروه OC سطوح سرمی TNF-α بطور معنی داری کاهش و سطوح سرمی IL-10 به صورت معنی‌داری افزایش یافت (05/0P≤). اما در مقایسه بین گروه های HIIT و MICT در سطوح سرمی TNF-α و IL-10، تفاوت معنی داری مشاهده نشد. به نظر می‌رسد که هر دو پروتکل تمرینی HIIT و MICT منجر به بهبود التهاب مزمن به واسطه کاهش TNF-α وافزایش IL-10 می شوند.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله [English]

The effect of two types of high intensity and moderate intensity continuous training on serum levels of TNF-α and IL-10 in obese male rats

نویسندگان [English]

  • Amir Akbari 1
  • Hamid Mohebbi 2
  • mousa khalafi 3
  • Kamilia Moghaddami 4
1 Department of Exercise Physiology, Faculty of Sport Sciences, University of Guilan, Rasht, Iran
2 Department of Exercise Physiology, Faculty of Sport Sciences, University of Guilan, Rasht, Iran
3 Department of Exercise Physiology, Faculty of Sport Sciences, University of Guilan, Rasht, Iran
4 Department of Sport Physiology, Faculty of Humanities, Payam Noor University, Hashtgerd, Iran.
چکیده [English]

The purpose of this study was to investigate the effects of high intensity interval training (HIIT) and moderate intensity continuous training (MICT) on inflammatory factors (TNF-α and IL-10) in obese male rats. Forty male rats were divided into two groups: high-fat diet (n=32) and standard diet (n=8), for 10 weeks. After inducing obesity, eight rats from the high-fat diet group (O) and eight from the standard dietary group (C) were sacrificed, and the other obese rats were randomly divided into three groups: obesity control (OC), moderate intensity continuous training (MICT) and high intensity interval training (HIIT). The HIIT protocol, including 10 bouts of 4-minute activity with equivalent intensity of 85-90% vo2max and 2 minute active rest periods, and the MICT protocol with equivalent intensity of 65-70% VO2max, with covered distance matched to that of the HIIT protocol, were performed for 12 weeks and 5 sessions per week. Serum samples were collected to measure serum levels of TNF-α and IL-10 by ELISA. In both HIIT and MICT groups, serum levels of TNF-α were significantly decreased and serum levels of IL-10 were significantly increased compared to OC group (P<0.05). But there was no significant difference between the HIIT and MICT groups in serum levels of TNF-α and IL-10. It seems that both HIIT and MICT training protocols improve chronic inflammation by decreasing TNF-α and increasing IL-10.

کلیدواژه‌ها [English]

  • High Intensity interval training
  • moderate intensity continuous training
  • Alpha Tumor Necrosis Factor
  • Interleukin 10
  • Obesity