تاثیر 12 هفته تمرین ترکیبی (مقاومتی و هوازی) بر سطوح سرمی آسپروسین، IL-15 و شاخص‌های مرتبط با دیابت در مردان دارای چاقی شکمی

مقالات آماده انتشار

نوع مقاله : مقاله پژوهشی Released under (CC BY-NC 4.0) license I Open Access I

نویسندگان

1 1. دانشجوی کارشناسی ارشد فیزیولوژی ورزشی و تندرستی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه کاشان، کاشان، ایران.

2 گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه کاشان، کاشان، ایران

3 گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه کاشان، کاشان، ایران.

چکیده

سطح آسپروسین در چاقی و بیماری‌های متابولیکی، به طور پاتولوژیک افزایش یافته و سطح اینترلوکین-15 در تعدیل آن موثر است. اما مکانیسم آنها در پاسخ به تمرینات ورزشی مقاومتی و هوازی در افراد دارای چاق شکمی به خوبی مشخص نشده است. هدف از تحقیق حاضر مطالعه تاثیر 12 هفته تمرین ترکیبی (مقاومتی و هوازی) بر سطوح سرمی آسپروسین، IL-15 و شاخص‌های مرتبط با دیابت در مردان دارای چاقی شکمی بود. روش‌شناسی: تحقیق حاضر از نوع نیمه‌تجربی با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه کنترل بود. 24 نفر از مردان میانسال دارای چاقی شکمی در این مطالعه شرکت داشتند که به صورت تصادفی به دو گروه تجربی و کنترل (هر گروه 12 نفر)، تقسیم شدند. برنامه تمرین مقاومتی و هوازی به مدت 12 هفته و سه روز در هفته به ترتیب با شدت 55 درصد یک تکرار بیشینه و 50 درصد حداکثر ضربان قلب شروع و هر دوهفته، 5 درصد افزایش داشت. قبل و بعد از تمرین سطوح آسپروسین، IL-15 و شاخص‌های موثر در دیابت اندازه‌گیری شد. از آزمون تحلیل کوواریانس و t زوجی در سطح معنی‌داری 05/0>P استفاده شد. یافته‌ها: نتایج بین‌گروهی تحلیل کوواریانس نشان داد مقادیر IL-15(001/0=P، 54/39=F)، در گروه تجربی افزایش معنی‌دار داشت. سطوح آسپروسین (001/0=P، 02/103=F)، گلوکز (001/0=P، 65/0=F)، انسولین (001/0=P، 215=F) و مقاومت به انسولین (001/0=P، 28/153=F)، در گروه تجربی نسبت به گروه کنترل بطور معنی داری کمتر بود. نتایج t زوجی نیز افزایش معنا‌دار IL-15 (004/0=P، 87/3 درصد)، کاهش معنی‌دار آسپروسین (01/0=P، 63/5-درصد)، گلوکز (001/0=P، 7/16- درصد)، انسولین (001/0=P، 4/18- درصد) و مقاومت به انسولین (001/0=P، 01/31- درصد) در پاسخ به گروه تمرین را نشان داد. نتیجه‌گیری: احتمالاً تمرینات ورزشی با بهبود حساسیت به انسولین و ترکیب بدنی از طریق تنظیم پاسخ‌های التهابی بر ASP و IL-15 در افراد دارای چاقی شکمی تاثیر مثبت می‌گذارد.

کلیدواژه‌ها

موضوعات

عنوان مقاله [English]

The effect of 12 weeks of combined training (resistance and aerobic) on serum levels of asprosin, IL-15, and diabetes-related indices in men with abdominal obesity

نویسندگان [English]

  • Ahmed Imad Talfah Aldouri 1
  • mohammad javad pourvaghar 2
  • mohammad ebrahim bahram 3
1 Master's student in sports physiology and health, Faculty of Humanities, University of Kashan, Kashan, Iran
2 Education and Sports Sciences, Faculty of Humanities, University of Kashan, Kashan, Iran.
3 Department of Physical Education and Sports Sciences, Faculty of Humanities, University of Kashan, Kashan, Iran.
چکیده [English]

It has been reported that asprosin (ASP) levels are pathologically increased in obesity and metabolic diseases, and interleukin-15 (IL-15) levels are effective in modulating it. However, their mechanisms in response to resistance and aerobic exercise training in people with abdominal obesity have not been well defined. The aim of the present study was to study the effect of 12 weeks of combined training on serum levels of asprosin, IL-15, and diabetes-related indices in men with abdominal obesity.Methods: This study was a quasi-experimental study with a pre-test-post-test design with a control group. 24 middle-aged men with abdominal obesity participated in this study and were randomly divided into two experimental and control groups (12 people in each group). The resistance and aerobic training program was started for 12 weeks and three days a week with an intensity of 55% of one repetition maximum and 50% of maximum heart rate, respectively, and increased by 5% every two weeks. Before and after training, the levels of asprosin, IL-15, and effective indicators in diabetes were measured. Analysis of covariance and paired t-test were used at a significance level of P<0.05. Results: The results of the between-group analysis of covariance showed that IL-15 levels (P=0.001, F=39.54) were significantly increased in the experimental group. The levels of asprosin (P=0.001, F=103.02), glucose (P=0.001, F=0.65), insulin (P=0.001, F=215) and insulin resistance (P=0.001, F=153.28) were significantly lower in the experimental group compared to the control group. Paired t-test results also showed a significant increase in IL-15 (P=0.004, 3.87%), a significant decrease in asprosin (P=0.01, -5.63%), glucose (P=0.001, -16.7%), insulin (P=0.001, -18.4%), and insulin resistance (P=0.001, -31.01%) in response to the exercise group. Conclusion: Exercise training probably has a positive effect on ASP and IL-15 in people with abdominal obesity by improving insulin sensitivity and body composition through regulating inflammatory responses.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Asprosin
  • IL-15
  • Insulin resistance
  • Combined exercises
مطالعات کاربردی تندرستی در فیزیولوژی ورزش

مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده
انتشار آنلاین از تاریخ 23 آذر 1404

فایل ها

سابقه مقاله

  • تاریخ دریافت: 09 مرداد 1404
  • تاریخ بازنگری: 13 آذر 1404
  • تاریخ پذیرش: 21 آذر 1404

هم رسانی

ارجاع به این مقاله

آمار