دانشگاه شهید مدنی آذربایجان مطالعات کاربردی تندرستی در فیزیولوژی ورزش 2676-6507 13 1 2026 03 21 The effect of eight weeks of high-intensity interval swimming training on the expression of PGC-1α and IL-6 proteins and memory function in brain hippocampus in rats with non-alcoholic steatohepatitis induced by high fat diet تاثیر هشت هفته تمرینات شنای تناوبی با شدت بالا بر بیان پروتئین های PGC-1α و IL-6و عملکرد حافظه در هیپوکمپ مغز رت های مبتلا به استئاتوهپاتیت غیرالکلی القا شده با رژیم پرچرب 15100 10.22049/jahssp.2023.28611.1552 FA مریم عباسی گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. محمدرضا کردی استاد گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. فرهاد دریانوش دانشیار فیزیولوژی ورزش، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران Journal Article 2023 04 30 Aim: Nonalcoholic steatohepatitis (NASH) is the result of excessive accumulation of triglycerides in liver cells, which is associated with a decrease in PGC-1α and an increase in inflammatory cytokines. The present study was conducted with the aim of investigating the effect of eight weeks of high-intensity interval swimming training on the expression of PGC-1α and IL-6 proteins and memory function in the brain hippocampus in rats with non-alcoholic steatohepatitis induced by a high-fat diet.:. Methods: The present research was experimental. 40 male Sprague-Dawley rats were divided into two groups: healthy (n=20) and high-fat diet (HFD) (n=20). The HFD group received a high-fat diet for eight weeks with the aim of inducing the disease. After proving the disease, the rats were divided into four groups: control-healthy (n=9), training-healthy (n=9), control-disease (n=9) and training-disease (n=9). The training groups performed eight weeks of high-intensity interval swimming exercises (three sessions per week, each session lasting 30 minutes). At the end, PGC-1α and IL-6 proteins in the hippocampus of the brain were measured by ELISA method, and memory performance was evaluated by the Morris water Maze behavioral test. One-way ANOVA and Bonferroni's post hoc test were used to analyze the data (p<0.05) and all statistical methods were performed using spss version 26 software. Results: The highest and lowest amount of PGC-1α protein was observed in training-healthy and control-disease groups, respectively. Also, in the IL-6 variable, the highest and lowest levels were observed in the control-disease and training-healthy groups, respectively. There was also a significant difference between the groups in the variable of memory performance (P<0.05).Conclusion: high intensity interval swimming training in NASH can lead Increase PGC-1α and decrease IL-6 in the brain hippocampus and improve memory function. هدف: استئاتوهپاتیت غیرالکلی (NASH) پیامد تجمع بیش از حد تری‌گلیسرید در سلول‌های کبد است که با کاهش PGC-1α و افزایش سایتوکاین‌های التهابی همراه است. تحقیق حاضر با هدف بررسی تاثیر هشت هفته تمرین تناوبی‌ شنا با شدت بالا بربیان پروتئین‌های PGC-1α و IL-6 و عملکرد حافظه در هیپوکمپ مغز در رت‌های مبتلا به استئاتوهپاتیت غیرالکلی القا شده با رژیم پرچرب انجام شد. روش پژوهش: تحقیق حاضر از نوع تجربی بود. 40 سر رت نر نژاد اسپراگوداولی به دو گروه سالم (20=n) و رژیم پرچرب (HFD) (20=n) تقسیم شدند. گروه HFDبا هدف القا بیماری، به‌مدت هشت هفته رژیم‌غذایی پرچرب دریافت کردند. پس از اثبات بیماری، رت‌ها به چهار گروه کنترل-سالم(9=n)، تمرین-سالم(9=n)، کنترل-بیمار (9=n) و تمرین-بیمار(9=n) تقسیم‌ شدند. گروه‌های تمرینی هشت هفته تمرینات شنای تناوبی با شدت بالا (سه جلسه‌ در ‌هفته، هرجلسه 30 دقیقه) انجام دادند. در پایان، پروتئین‌های PGC-1α و IL-6 درون هیپوکمپ مغز به روش الایزا اندازه‌گیری شد و عملکرد حافظه با آزمون رفتاری ماز آبی موریس ارزیابی شد. جهت آنالیز داده‌ها از آزمون‌های آماری آنووای یک-طرفه و آزمون تعقیبی بونفرونی استفاده شد(05/0>p) و همه روش‌های آماری با استفاده از نرم-افزارversion 26 spss انجام شد. یافته‌ها: بالاترین و پایین‌ترین مقدار پروتئین‌ PGC-1αبه ترتیب در گروه‌های تمرین-سالم و کنترل-بیمار مشاهده شد. هم‌چنین در متغیرIL-6 بالاترین و پایین‌ترین میزان به ترتیب در گروه‌های کنترل-بیمار و تمرین-سالم مشاهده گردید. در متغیر عملکرد حافظه نیز بین‌ گروه‌ها تفاوت معنادار وجود داشت(05/0>P). نتیجه‌گیری: تمرینات شنای تناوبی با شدت بالا در NASH می تواند منجر‌ به افزایش PGC-1α و کاهش IL-6 در هیپوکمپ مغز شود و عملکرد حافظه را بهبود بخشد.

دانشگاه شهید مدنی آذربایجان مطالعات کاربردی تندرستی در فیزیولوژی ورزش 2676-6507 13 1 2026 03 21 The effect of eight weeks aerobic exercise training and zinc supplementation on some hepatokines and hepatic enzymes in male Wistar rats intoxicated with Bisphenol-A تاثیر هشت هفته تمرین هوازی و مصرف مکمل روی بر مقادیر برخی هپتوکاین ها و آنزیم های کبدی موش های صحرایی نر ویستار آلوده شده با بیس فنول ـ A 14645 10.22049/jahssp.2023.28824.1572 FA محمد سلماسی گروه فیزیولوژی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران 0009-0008-5233-069X اصغر توفیقی گروه فیزیولوژی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران سیامک عصری رضایی گروه کلینیکال پاتولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران جواد طلوعی آذر گروه فیزیولوژی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران Journal Article 2023 07 13 <strong>Aim</strong>:      Bisphenol-A (BPA) is a monomer that is used in the production of the protective resin layer in polycarbonate plastics and has a negative effect on the endocrine system. The purpose of the present study was to determine the effect of eight weeks of aerobic exercise training with nanoparticle and zinc oxide supplementation on hepatic enzymes and some hepatokines (Fetuin-A and FGF-21) in rats intoxicated with BPA. <strong>Methods</strong>: The present study was experimental.  60 male rats were divided into 12 groups: 1) Control; 2) BPA; 3) Exercise; 4) Exercise+BPA; 5) Nanoparticle supplementation (Nano); 6) Nanoparticle+BPA (Nano+BPA); 7) Zinc oxide salt (Zno); 8) Zinc oxide salt+BPA (Zno+BPA); 9) Exercise+Nano; 10) Exercise+Nano+BPA; 11) Exercise+Zno; and 12) Exercise+Zno+BPA. Aerobic training was performed for eight weeks, five sessions each week with 50% to 75% VO_2max, and 25−64 minutes each. Nanoparticle and zinc oxide supplements (3 mg/kg) were injected into animals five days a week for eight weeks. The ALT, AST, Fetuin-A, and FGF-21 levels were measured by ELISA method. One-way ANOVA was used to compare between groups and Tukey's test was used to determine the variety between groups. <strong>Results</strong>: BPA caused a significant increase in ALT, AST and Fetuin-A activity compared to the control group (p=0.001), but had no effect on FGF-21 levels (p>0.05). On the other hand, the supplement alone and the combination of the supplement with exercise led to a significant decrease in ALT and AST activity (p=0.001). Exercise alone, supplements alone, and their combination also led to a significant decrease in Fetuin-A (p=0.001). <strong>Conclusions</strong>: Aerobic exercise, zinc supplementation, and especially the combination of these two (aerobic exercise + zinc supplementation) can probably reduce the negative effects induced by BPA. <strong>هدف:</strong> بیس­فنول­ـ­­A (BPA) مونومری است که در ساخت لایه رزینی محافظ در پلاستیک­های پلی­کربناته کاربرد دارد و بر سیستم اندوکرینی اثر منفی می­گذارد. هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر هشت هفته تمرین هوازی با شدت متوسط و مکمل­یاری با نانوذره و ذره­نمکی اکسید روی بر فعالیت آنزیم­های کبدی و هپتوکاین­های منتخب (Fetuin-A و FGF-21) موش­های صحرایی نر ویستار آلوده شده با BPA بود. <strong>روش شناسی:</strong> مطالعه حاضر از نوع تجربی بود. 60 سر موش­ در 12 گروه 5 تایی: 1) کنترل، 2) BPA، 3) تمرین هوازی، 4) تمرین هوازی+BPA، 5) نانوذره، 6) نانوذره+BPA، 7) ذره نمکی اکسید روی، 8) ذره نمکی اکسید روی+BPA، 9) تمرین+ نانوذره، 10) تمرین+ نانوذره+BPA، 11) تمرین+ذره نمکی اکسید روی و 12) تمرین+ذره نمکی اکسید روی+BPA قرار گرفتند. تمرین هوازی به مدت هشت هفته، هر هفته پنج جلسه با شدت 50 الی 75 درصد VO₂max و به مدت 25ـ64 دقیقه اجرا شد. مکمل­ نمکی و نانو (mg/kg 3)، پنج روز در هفته به مدت هشت هفته تزریق شد. مقادیر ALT، AST، Fetuin-A و FGF-21 با روش الایزا سنجش شد. از آزمون تحلیل واریانس یک­طرفه برای مقایسه بین گروهی و جهت تعیین اختلاف در گروه­ها از آزمون تعقیبی توکی استفاده شد. <strong>یافته‌ها:</strong> BPA باعث افزایش معنی­دار فعالیت ALT، AST و افزایش Fetuin-A کبدی نسبت به گروه کنترل شد (001/0=p)، اما تاثیری بر مقادیر کبدی FGF-21 نداشت ( 05/0p>). از طرفی، مکمل به تنهایی و ترکیب مکمل با تمرین منجر به کاهش معنی­دار فعالیت ALT و AST شد (001/0=p). تمرین به تنهایی، مکمل به تنهایی و ترکیب آن­ها نیز منجر به کاهش معنی­دار Fetuin-A شد (001/0=p). <strong>نتیجه‌گیری:</strong> تمرین هوازی، مکمل­­یاری با روی و به­ویژه ترکیب این دو (تمرین هوازی + مکمل­یاری با روی) احتمالاً بتواند آثار منفی القاء شده با BPA را کاهش دهد.

دانشگاه شهید مدنی آذربایجان مطالعات کاربردی تندرستی در فیزیولوژی ورزش 2676-6507 13 1 2026 03 21 The brain function promotion by modulating the power of beta and gamma waves subsequent twelve weeks’ time pressure training in chess players ارتقاء عملکرد مغزی شطرنج‌بازان از طریق تعدیل توان امواج بتا و گاما متعاقب دوازده هفته از تمرینات با شرایط تنگی زمان 14919 10.22049/jahssp.2024.29522.1639 FA اصغر گلی زاده گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران وحید ساری صرّاف گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران جواد وکیلی گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران 0000-0002-7100-8961 سید محمود طباطبائی گروه فیزیولوژی پزشکی،دانشکده علوم پزشکی، واحد علوم پزشکی تبریز، دانشگاه آزاداسلامی، تبریز، ایران Journal Article 2024 03 13 Methods: In a semi-experimental and a one-blind research, 26 chess players (age: 18±1 years; ELO: 1744.6±61.7; history: 3.1±2.2) volunteer athlete selected and using simple random method, and based on rating placed in two groups: chess-based training under time pressure (five sessions per week each session for four hours) and normal chess training group. Before starting the research project, at the end of the sixth and twelfth week of the training protocol, electroencephalography indices of the subjects were recorded to determine the absolute power of beta and gamma waves of all subjects during the game under time pressure. The changes of the related indicators during different stages of measurement were analyzed with a 3×2 analysis of variance, bonferroni post hoc as appropriate and independent t-tests using SPSS22 software at a significance level of P < 0.05. Results: After six weeks of training in both central (C3, C4 and CZ) and frontal (F4 and FZ) regions, there was a significant increase (P=0.01) in gamma and beta waves compared to the pre-test but no significant difference between the two group was observed (P=0.7). While after 12 weeks a significant increase in both central (C3, C4 and CZ) and frontal (F3, F4 and FZ) regions compared to both previous stages was detected in central (C3, C4 and CZ) and frontal (F3 and FZ) regions (P=0.001). In addition, in the F3 area, the increase in beta wave was significantly higher than in the F4 area (P=0.04). Conclusions: It could be concluded that time pressure chess training can potentially improve the skill performance of chess players by modulating the activity of beta and gamma waves in the frontal areas, especially (F3). روش پژوهش: در یک طرح تحقیق نیمه‌تجربی و یک سویه کور از میان شطرنج‌بازان شهر تبریز 26 نفر (سن: 1±18 سال؛ درجه بین‌المللی: 7/61±6/1744؛ سابقه فعالیت: 2/2±1/3 سال) ورزشکار داوطلب انتخاب و با استفاده از روش تصادفی ساده، و بر اساس ریتینگ در دو گروه 13 نفره همگن تمرینات شطرنج در شرایط تنگی زمان (5 جلسه در هفته و هر جلسه به مدت چهار ساعت) و گروه کنترل (تمرینات عادی شطرنج) جایگزین شدند. پیش از شروع طرح تحقیق، در انتهای هفته ششم و دوازدهم پروتکل تمرینی، شاخص‌های الکتروانسفالوگرافی برای تعیین توان مطلق امواج بتا و گاما تمام آزمودنی‌ها حین بازی در شرایط تنگی زمان اندازه‌گیری شد. تغییرات شاخص‌های مورد مطالعه طی مراحل مختلف اندازه‌گیری با آزمون‌های تحلیل واریانس 3×2 ، آزمون تعقیبی بونفرونی و تی مستقل با استفاده از نرم‌افزار SPSS22 در سطح معنی‌داری 05/0>P بررسی شد. یافته‌ها: پس از شش هفته تمرین در هر دو ناحیه مرکزی (C3، C4 و CZ) و فرونتال (F4 و FZ) افزایش معنی‌داری در موج گاما (01/0=P) و بتا (02/0=P) نسبت به مرحله پیش آزمون روی داد ولی تفاوت معنی‌داری بین دو گروه وجود نداشت (7/0=P)، در حالی‌که پس از 12 هفته در نواحی مرکزی (C3، C4 و CZ) و فرونتال (F3، F4 و FZ) افزایش معنی‌داری نسبت به هر دو مرحله قبلی روی داد (001/0=P) که تفاوت بین گروهی در نواحی مرکزی (C3، C4 و CZ) و فرونتال (F3 و FZ) مشاهده شد (001/0=P). به‌علاوه، در ناحیه F3 افزایش موج بتا به طور معنی‌داری بیشتر از ناحیه F4 بود (04/0=P). نتیجه‌گیری: دوازده هفته تمرینات شطرنج با تنگی زمان احتمالاً از طریق تعدیل فعالیت امواج بتا و گاما در نواحی فرونتال به ویژه (F3) می‌تواند به طور بالقوه باعث ارتقاء عملکرد مغزی شطرنج‌بازان شود.

دانشگاه شهید مدنی آذربایجان مطالعات کاربردی تندرستی در فیزیولوژی ورزش 2676-6507 13 1 2026 03 21 The effect of six weeks of high-intensity interval training in hot temperature on insulin resistance index and serum leptin in obese men تأثیر شش هفته تمرینات تناوبی با شدت بالا در دمای گرم بر شاخص مقاومت انسولینی و لپتین سرم مردان چاق 14887 10.22049/jahssp.2024.30134.1700 FA احمد شاهسواری احمد شاهسواری، دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایران. امیر خسروی گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آیت الله بروجردی، بروجرد، ایران ناصر بهپور گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران. Journal Article 2024 11 22 <strong>Aim</strong>:       Environmental temperature and exercise are factors that affect body weight regulation. The aim of this study was to investigate the effect of six weeks of high-intensity interval training in hot temperature on insulin resistance index and serum leptin in obese men. <strong>Methods:</strong> The present study was a quasi-experimental study with a pre-test and post-test design. 32 young obese men were divided into 4 equal groups; Group 1: training at 22°C (TR22), Group 2: training at 36°C (TR36), Group 3: resting at 22°C (C22), and Group 4: resting at 36°C (C36). The TR36 and TR22 groups performed high-intensity interval training three days a week for 6 weeks at an intensity of 80-85% of heart rate reserve at two different temperatures. In two stages, before and after the intervention, leptin, insulin, serum glucose, and anthropometric indices of the subjects were measured. Statistical analysis of the research data was analyzed using one-way analysis of variance, Tukey's post hoc test, and Pearson's correlation coefficient<strong>. Results</strong>: The results of the present study showed that 6 weeks of interval training in hot temperature a significant decrease in the variables leptin (P = 0.001), insulin (P = 0.001), glucose (P = 0.001), weight (P = 0.001), and body fat percentage (P = 0.001) in the subjects of the TR36 group compared to the control group (C36 group). Also, a direct and significant relationship was observed between changes in body fat percentage in the TR36 group with leptin (TR36 P = 0.031) and insulin (TR36 P = 0.039) concentrations. <strong>Conclusion:</strong> Performing interval training in hot temperature, unlike normal temperature, reduces leptin, insulin, glucose, fat percentage, and body weight levels in obese individuals. It also seems that the decrease in leptin and insulin levels is related to changes in fat percentage. <strong>هدف:</strong> دمای محیط و تمرینات ورزشی از عوامل تاثیر گذار بر تنظیم وزن بدن می باشند. هدف از مطالعه حاضر بررسی تأثیر شش هفته تمرینات تناوبی با شدت بالا در دمای گرم بر شاخص مقاومت انسولینی و لپتین  سرم مردان چاق بود. <strong>روش پژوهش: </strong>پژوهش حاضر ازنوع نیمه تجربی با طرح پیش آزمون-پس آزمون بود.32 مرد جوان چاق به 4 گروه مساوی 1- گروه TR22 تمرین در دمای 22 درجه،2- گروه TR36 تمرین در دمای 36 درجه 3- گروه C22 استراحت در دمای 22 درجه،4- گروه C36 استراحت در دمای 36 درجه تقسیم شدند. گروه های TR36 و TR22 تمرین تناوبی شدید را سه روز در هفته به مدت 6 هفته و با شـدت 80-85 درصد ضـربان قلـب ذخیره در دو دمای متفاوت انجام دادند. در دو مرحله، قبل و بعد از مداخله غلظت لپتین، انسولین ، گلوکز سرم ، و شاخص های آنتروپومتریک آزمودنی ها، اندازه­گیری شد. <strong>یافته­ها:</strong> نتایج پژوهش حاضر نشان داد 6 هفته تمرین در دمای گرم میزان، لپتین ) 001/0 P =)، انسولین ) 001/0 P =)،گلوکز ) 001/0 P =)، وزن ) 001/0 P =) و درصد چربی بدن ) 001/0 P =) آزمودنی های گروه  TR36 را به طور معنی داری در مقایسه با گروه کنترل (گروه  C36) کاهش داد. میزان تغییر شاخص های ذکر شده در سایر گروه ها از جمله گروه تمرین در دمای معمولی TR22 معنی دار نبود. همچنین بـین تغییـرات درصـد چربی بدن گروه TR36 با لپتین (031/0=P _TR36) و انسولین (039/0=P _TR36) ارتباط مستقیم و معناداری مشـاهده شـد.<strong> نتیجه گیری:</strong> انجام تمرینات اینتروال در دمای گرم بر خلاف دمای معمولی موجب کاهش میزان لپتین، انسولین و گلوکز، وزن و درصد چربی در افراد چاق می شود. همچنین به نظر می رسد که کاهش سـطوح لپتـین و انسولینی بـا تغییرات درصد چربی ارتباط دارد.

دانشگاه شهید مدنی آذربایجان مطالعات کاربردی تندرستی در فیزیولوژی ورزش 2676-6507 13 1 2026 03 21 The effect of eight weeks of aerobic, resistance and combined exercises on inflammatory indicators predicting atherosclerosis and body composition of obese middle-aged women اثر هشت هفته تمرینات هوازی، مقاومتی و ترکیبی بر شاخص‌های التهابی پیشگوی آترواسکلروز و ترکیب بدن زنان میانسال چاق 14889 10.22049/jahssp.2025.30063.1692 FA بیتا هوکری گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه ایلام، ایلام، ایران نبی شمسایی دانشگاه ایلام هادی عبدی گروه علوم ورزشی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران Journal Article 2024 10 23 <strong>Aim</strong>:       Atherosclerosis is a chronic and progressive disease whose initial stages begin in childhood and its clinical manifestations appear in the fourth decade of life. Therefore, determining a specific exercise program to provide to people prone to cardiovascular diseases can be important in order to reduce the predictors of atherosclerosis. The current study was designed and implemented with the aim of investigating the effect of eight weeks of aerobic, resistance and combined exercises on the inflammatory indicators predicting atherosclerosis and the body composition of obese middle-aged women. <strong>Methods</strong>: Forty obese middle-aged women (BMI ≥ 30) aged 45 to 55 years (47.36±3.64) were selected from eligible individuals after being called and randomly divided into four groups: aerobic exercise, resistance exercise, combined exercise, and control grou  (10 people per group). The training groups did their own training for 8 weeks and 3 sessions every week. To examine the biochemical variables, blood samples were taken from the subjects before starting the exercises (pre-test) and 48 hours after the end of the exercises (post-test) in fasting conditions. The levels of homocysteine, fibrinogen, and C-reactive protein were measured using a Bionik kits. Body composition was also evaluated by body composition device. <strong>Results</strong>: The results showed that 8 weeks of aerobic, resistance and combined training decreased homocysteine​​(p=0.001) and CRP blood levels (p=0.001). Also, combined  training  significantly reduced blood fibrinogen levels (p=0.001) and resistance  training  significantly reduced blood fibrinogen levels (p=0.01) and body fat percentage (p=0.01). <strong>Conclusions</strong>: In general, it can be claimed that eight weeks of aerobic, resistance and combined training is effective in improving cardiovascular health and reducing the risk of atherosclerosis by reducing the inflammatory risk factors  such as homocysteine, C-reactive protein, and fibrinogen. <strong>هدف:</strong> آترواسکلروز یک بیماری مزمن و پیشرونده است که مراحل آغازین آن در دوران کودکی شروع و تظاهرات بالینی آن در دهه چهارم زندگی ظاهر می­شود. بنابراین پیش­بینی و شناخت عوامل خطرساز این بیماری­ در درمان و پیشگیری از آن  بسیار حائز اهمیت است. همچنین تعیین یک برنامه ورزشی خاص برای ارائه به افراد مستعد بیماری­های قلبی- عروقی می‌تواند در جهت کاهش شاخص‌های پیشگوی آترواسکلروز حائز اهمیت باشد. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر هشت هفته تمرینات هوازی، مقاومتی و ترکیبی بر شاخص‌های التهابی پیشگوی آترواسکلروز و ترکیب بدنی زنان میانسال چاق طراحی و اجرا شده است. <strong>روش پژوهش: </strong>تعداد 40 نفر زن میانسال چاق (30BMI≥) 45 تا 55 سال (64/3±36/47) پس از فراخوان از بین افراد واجد شرایط انتخاب و به روش تصادفی به چهار گروه 10 نفره تمرین هوازی تمرین مقاومتی تمرین ترکیبی و گروه کنترل تقسیم شدند. گروه­های تمرینی به مدت 8 هفته و هر هفته ۳ جلسه تمرینات اختصاصی خود را انجام دادند. برای بررسی متغیرهای بیوشیمیایی از آزمودنی‌ها قبل از شروع تمرینات (پیش‌آزمون) و 48 ساعت پس از پایان تمرینات (پس‌آزمون) در شرایط ناشتایی نمونه‌گیری خون انجام گرفت. سطوح سرمی هموسیستئین، فیبرینوژن و پروتئین واکنشی C با استفاده از کیت­ها و روش­های اختصاصی اندازه‌گیری شد. ترکیب بدنی نیز به وسیله دستگاه آنالیز ترکیب بدن ارزیابی گردید. <strong>یافته­ها</strong>: نتایج نشان داد که ۸ هفته تمرین هوازی، مقاومتی و ترکیبی موجب کاهش سطح سرمی هموسیستئین (001/0=p) و پروتئین واکنشی C  (001/0=p) شد. همچنین تمرینات ترکیبی، سطح فیبرینوژن خون (001/0=p) و تمرینات مقاومتی، سطح فیبرینوژن خون (01/0=p) و درصد چربی بدن (01/0=p) را به شکل معنی­داری کاهش داد. <strong>نتیجه‌گیری</strong>: با توجه به نتایج تحقیق حاضر، به طور کلی می­توان گفت که انجام هشت هفته تمرین هوازی، مقاومتی و ترکیبی از طریق کاهش ریسک فاکتورهای التهابی از قبیل هموسیستئین، پروتئین واکنشی C و فیبرینوژن در بهبود سلامت قلب و عروق و کاهش خطر بیماری آترواسکلروز مؤثر است.

دانشگاه شهید مدنی آذربایجان مطالعات کاربردی تندرستی در فیزیولوژی ورزش 2676-6507 13 1 2026 03 21 Investigating the Synergistic Effects of Selenium Nanoparticles and High-Intensity Interval Training on Cognitive Function and BDNF Modulation in Diabetic Rats بررسی اثر هم‌افزایی نانوذرات سلنیوم و تمرینات تناوبی با شدت بالا بر عملکرد شناختی، تنظیم آیریزین و BDNF در موش‌های دیابتی 14916 10.22049/jahssp.2025.30282.1716 FA پیام سعیدی دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران کیمیا علی اکبری دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران 0009-0009-0558-3501 Journal Article 2025 01 21 Background and Objective: Cognitive decline is a common complication of diabetes that is inadequately addressed by existing treatments. This study investigated the synergistic effects of selenium nanoparticles (SeNPs) and high-intensity interval training (HIIT) on cognitive function and neuroprotection in a diabetic rat model. Methods: Male rats (n=31) were induced with diabetes and divided into five groups: control, placebo, treatment with SeNPs (supplement), HIIT (exercise), and combined treatment of SeNPs and HIIT (supplement + excersie). Cognitive function was assessed using the Morris water maze test, and irisin receptor expression and brain-derived neurotrophic factor (BDNF) protein levels were assessed to assess neuroprotective effects. Results: The results showed that both SeNPs and HIIT significantly enhanced learning and memory and also provided neuroprotective benefits. Notably, treatment groups showed increased expression of irisin receptor in the hippocampus and increased BDNF levels compared to control groups. Conclusion: The combination of SeNPs and HIIT may effectively reduce cognitive decline and promote neuroprotection in diabetic conditions through modulation of irisin and BDNF signaling pathways. زمینه و هدف: زوال شناختی یکی از پیامدهای دیابت است که با درمان های موجود به طور کامل کنترل یا بهبود نمی‌یابد. این مطالعه به بررسی اثرات هم افزایی نانوذرات سلنیوم (SeNPs) و تمرین تناوبی با شدت بالا (HIIT) بر عملکرد شناختی و محافظت عصبی در مدل رت صحرایی دیابتی می‌پردازد. روش پژوهش: 31 رت صحرایی نر نژاد ویستار (سن= 8 هفته، وزن= 38±250 گرم) از مرکز حیوانات انستیتو پاستور ایران تهیه و با تزریق استرپتوزوتوسین دیابتی شدند، سپس به پنج گروه شامل: گروه شاهد، گروه دارونما، گروه مکمل (نانوذرات سلنیوم)، گروه تمرین (تمرین تناوبی با شدت بالا) و گروه مکمل-تمرین (نانوذرات سلنیوم و تمرین تناوبی با شدت بالا) تقسیم شدند.<br /><br />عملکرد شناختی با استفاده از آزمون ماز آبی موریس ارزیابی شد و بیان گیرنده آیریزین و سطوح پروتئین فاکتور نوروتروفیک مشتق شده از مغز (BDNF) برای سنجش اثرات محافظت عصبی مورد ارزیابی قرار گرفت. یافته ها: نتایج نشان داد که هر دو مداخله‌ی SeNPs و HIIT تاثیر قابل توجهی بر یادگیری و حافظه، گیرنده آیریزین و ژن BDNF در هیپوکامپ دارند(P< 0.03). با توجه به اینکه گروه مکمل-تمرین نسبت به بقیه گرو‌های درمان بیشترین اثر را بر تمام متغیرها داشت(P< 0.0003). نتیجه گیری: با توجه به پژوهش حاضر، ترکیب SeNPs و HIIT ممکن است به طور موثر اختلالات شناختی را کاهش داده و از طریق تعدیل مسیرهای سیگنالینگ آیریزین و BDNF، به بهبود حفاظت عصبی در دیابت نوع 2 کمک کند.

دانشگاه شهید مدنی آذربایجان مطالعات کاربردی تندرستی در فیزیولوژی ورزش 2676-6507 13 1 2026 03 21 The effect of Aerobic Training on Anxiety and Serotonin levels in the hippocampus and prefrontal cortex of rats with Alzheimer's disease تاثیر تمرین هوازی بر میزان اضطراب و سطح سروتونین در ناحیه هیپوکامپ و پری فرونتال کورتکس مغز رت های ‏‏مبتلا به ‏آلزایمر 14929 10.22049/jahssp.2025.30100.1698 FA کوثر شمس بارکلائی کارشناسی ارشد فیزیولوژی ورزشی ، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی ، دانشگاه پیام نور، مرکز کرج، ایران جواد رمضانی گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران 0000-0002-1980-5605 علی برزگری گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران محمدحسن دشتی خویدکی گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران Journal Article 2024 11 02 The positive effects of exercise training on mood and behavioral disorders in Alzheimer's patients as a non-pharmacological approach are of interest to researchers<strong>. </strong>The purpose of this study was to investigate the effect of aerobic training on the level of anxiety and serotonin levels in the hippocampus. and the prefrontal cortex of rats suffering from Alzheimer's. <strong>Method:</strong> 40 male Wistar rats (80-90 days, 237±33 grams) were randomly divided into four groups (N=10): control, training, Alzheimer and Alzheimer+training. They had two weeks of adaptation to the environment and 12 weeks of aerobic training on the treadmill. The Alzheimer's disease model was created at the end of the ninth week by injecting 3 mg/kg of streptozocin into the ventricular region of the brain. After disease induction, aerobic exercise was continued for three weeks. At the end of the training period, the dark and light box test was performed to estimate the anxiety level of the rats, then to separate the hippocampus and prefrontal areas, and finally to measure the amount of serotonin using the MyBio kit and the ELISA technique. To analyze the data, one-way ANOVA with Tukey's post-hoc test (P<0.05) was performed by SPSS software. <strong>Results:</strong> The anxiety level of the rats in the Alzheimer+training was significantly reduced compared to the Alzheimer's group (P=0.001). The average time and number of entering the light section was higher than the Alzheimer's group. Serotonin levels in the prefrontal region of Alzheimer+training group increased significantly compared to the Alzheimer's group (P=0.001). However, this increase was insignificant in the hippocampus region (P=0.149). In none of the variables, there were no significant difference between Alzheimer+training and the healthy training groups (P>0.05). <strong>Conclusion:</strong> Having an active lifestyle and performing aerobic exercise, by increasing the secretion of serotonin hormone in the prefrontal cortex of the brain, reduces the  level of anxiety in Rats with Alzheimer's disease. <strong>هدف:</strong> اثرات مثبت تمرین ورزشی بر خلق و خو و اختلالات رفتاری در بیماران مبتلا به آلزایمر به عنوان یک رویکرد غیردارویی مورد توجه پژوهشگران قرار دارد. هدف از انجام پژوهش حاضر، بررسی تاثیر تمرین هوازی بر میزان اضطراب و سطح سروتونین در ناحیه هیپوکامپ و پری­فرونتال کورتکس رت­های ‏‏مبتلا به ‏آلزایمر بود. <strong>روش­</strong><strong> </strong><strong>پژوهش:</strong> بدین منظور،40 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار (8 هفته، 33±237 گرم) به‌طور تصادفی در چهار گروه 10تایی شامل: 1.کنترل، 2.تمرین، 3.آلزایمر و 4.آلزایمر+تمرین قرار گرفتند. دو هفته سازگاری با محیط و 12 هفته تمرین هوازی بر روی نوارگردان داشتند. مدل بیماری آلزایمر در انتهای هفته نهم با تزریق 3 میلی­گرم بر کیلوگرم استرپتوزوسین در ناحیه بطن مغز ایجاد شد. بعد از القای بیماری، به مدت سه هفته تمرین هوازی ادامه یافت. در انتهای دوره تمرینی، تست جعبه تاریک و روشن جهت برآورد سطح اضطراب موش­ها و سپس جداسازی نواحی هیپوکامپ و پری­فرونتال و در نهایت سنجش میزان سروتونین با استفاده از کیت شرکت MyBio و تکنیک الایزا صورت پذیرفت. برای تجزیه ‌و تحلیل داده‌ها، آزمون آنالیز واریانس یک‌راهه به­همراه آزمون تعقیبی توکی (05/0>P) توسط نرم­افزار SPSS انجام شد. <strong>یافته­ها:</strong> سطح اضطراب رت­های گروه تمرین مبتلا به آلزایمر، نسبت به گروه آلزایمر به صورت معنی­داری کاهش یافت (001/0P=)، بطوری که میانگین زمان و تعداد ورود به بخش روشن نسبت به گروه آلزایمر بیشتر بود. سطح سروتونین در ناحیه پری­فرونتال موش­های گروه تمرین مبتلا به آلزایمر در مقایسه با گروه آلزایمر بطور معنی­داری افزایش یافت (001/0P=)، اما این افزایش در ناحیه هیپوکامپ معنی­دار نبود (149/0P=). در هیچ­یک از متغیرها، اختلاف معنی­داری بین گروه تمرین مبتلا به آلزایمر و تمرین سالم وجود نداشت (05/0P<strong>></strong>). <strong>نتیجه­گیری: </strong>داشتن<strong> </strong>سبک زندگی فعال و انجام تمرین هوازی، از طریق افزایش ترشح هورمون سروتونین در ناحیه پری­فرونتال کورتکس مغز، باعث کاهش سطح اضطراب موش­های مبتلا به آلزایمر می­شود.

دانشگاه شهید مدنی آذربایجان مطالعات کاربردی تندرستی در فیزیولوژی ورزش 2676-6507 13 1 2026 03 21 The Effect of eight weeks of moderate-intensity continuous and intense interval training on plasma levels of Asprosin, insulin resistance, and some body composition indices in overweight and obese women تأثیر هشت هفته تمرین تناوبی شدید و تداومی با شدت متوسط بر سطوح پلاسمایی آسپروسین، مقاومت به انسولین و برخی شاخص‌های ترکیب بدنی زنان دارای اضافه وزن و چاق 14930 10.22049/jahssp.2025.30196.1707 FA مهدی مقرنسی استاد فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه بیرجند رضوانه گلدوی گروه آموزش تربیت بدنی، دانشگاه فرهنگیان، صندوق پستی 889-14665 تهران، ایران شیلا نایبی فر دانشیار فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران کریم دهقانی گروه آموزش تربیت بدنی، دانشگاه فرهنگیان، صندوق پستی 889-14665 تهران، ایران Journal Article 2024 12 23 <strong>Aim</strong>:       Asprosin is a newly identified peptide hormone that is a proteolytic product of a protein called profibrillin. This study aims to examine the effects of eight weeks of moderate-intensity and high-intensity interval training on plasma levels of Asprosin, insulin resistance, and certain body composition indices in overweight and obese women.<br /><strong>Methods</strong>:  This study was a quasi-experimental and applied research in which 45 subjects were purposefully selected and randomly divided into three experimental and control groups of 15 subjects each. The training program (high-intensity interval training and moderate-intensity interval training) consisted of four and 30 minutes of running, respectively, at 45-60% and 85-95% of maximum heart rate. The first training session was conducted at 45% and 85% of maximum heart rate, respectively, and the intensity of the training was gradually increased by 5% each week. After reaching 60% and 90% of maximum heart rate, respectively, this intensity was maintained until the end of the training program. Blood sampling was performed after 12 hours of fasting in two stages, pre- and post-test, and research variables were measured. To assess the normality of data distribution, the Shapiro-Wilk test was used, and for intra- and inter-group changes, the dependent t-test and covariance analysis were employed at a significance level of( p≤ 0.05).<br /><strong>Results</strong> The results showed that all the indicators examined in this study had a significant difference between the two training groups and the control group (p<0.05). Also, a significant difference was observed in the changes in asprosin concentration between the two high-intensity interval training and moderate-intensity continuous training groups (p<0.05). In the intra-group comparison, plasma asprosin levels, body weight, body mass index, fat percentage, and insulin resistance in both training groups in the post-test phase decreased significantly compared to before training (p<0.05).<br /><strong>Conclusion:</strong> Therefore, given the reduction in Asprosin, insulin resistance, and various body composition indicators, it is recommended that overweight and obese individuals engage in high-intensity interval training and moderate-intensity continuous training methods to prevent obesity-related diseases. <strong>هدف:</strong> آسپروسین یک هورمون‌ پپتیدی­ جدید شناخته شده است که محصول پروتئولیز پروتئینی به نام پروفیبریلین است. در این پژوهش به تأثیر هشت هفته تمرین تناوبی شدید و تداومی با شدت متوسط بر سطوح پلاسمایی آسپروسین، مقاومت به انسولین و برخی شاخص­های ترکیب بدنی زنان دارای اضافه وزن و چاق می پردازیم.<br /><strong>روش پژوهش:</strong> این پژوهش از نوع نیمه تجربی و کاربردی ­بود که به صورت هدفمند 45 نفر انتخاب و به طور تصادفی ساده ­به سه گروه 15 نفری تمرین تناوبی شدید، تداومی با شدت متوسط و کنترل تقسیم شدند.­ برنامه تمرینی به ترتیب ­(­تناوبی­شدید و تداومی با شدت متوسط)­ شامل­ چهار و 30 دقیقه دویدن، با شدت60-45 ­و 95-85 درصد ضربان قلب بیشینه بود.  اولین جلسه تمرین به ترتیب با 45­ و 85 درصد ضربان قلب بیشینه انجام شد ­و به تدریج هر هفته پنج درصد به شدت تمرین افزوده شد و به ترتیب پس از رسیدن به شدت 60  و 90درصد ضربان قلب تا پایان برنامه تمرینی حفظ شد. خونگیری پس از 12 ساعت ناشتایی در دو مرحله پیش و پس آزمون انجام و متغیر­های پژوهش اندازه­گیری شد. برای طبیعی بودن توزیع داده­ها از آزمون شاپیرو-ویلک و برای تغییرات درون و بین گروهی از ­آزمون t وابسته و کوواریانس در سطح معنی­داری05/­0≤  p استفاده شد.<strong> </strong><strong>یافته‌ها:</strong> نتایج نشان داد تمامی شاخص­های مورد بررسی در این مطالعه، بین دو گروه تمرینی با گروه­ کنترل ­تفاوت معنی­داری داشت (05/0>p). همچنین در تغییرات غلظت آسپروسین، بین دو گروه تناوبی شدید و تداومی متوسط نیز تفاوت معنی­داری مشاهده شد (05/0>p). در مقایسه درون گروهی، مقادیر پلاسمایی آسپروسین، وزن بدن، شاخص توده بدنی، درصد چربی و مقاومت به انسولین در هر دو گروه تمرین در مرحله پس آزمون در مقایسه با قبل از تمرین کاهش معنی­داری یافت (05/0>p). <strong>نتیجه‌گیری:</strong> لذا با توجه به کاهش آسپروسین، مقاومت به انسولین و برخی شاخص­های ترکیب بدنی، پیشنهاد می­شود افراد دارای اضافه وزن و چاق جهت پیشگیری از بروز بیماری­های مرتبط با چاقی از شیوه­های تمرین تناوبی شدید و تداومی با شدت متوسط استفاده کنند، اگرچه تمرین تناوبی شدید موثرتر بود.

دانشگاه شهید مدنی آذربایجان مطالعات کاربردی تندرستی در فیزیولوژی ورزش 2676-6507 13 1 2026 03 21 The Effect of Six Weeks of Tart Cherry Juice Consumption Combined with Concurrent Training on Inflammatory Markers, Lipid Profile, and Body Composition in Overweight and Obese Women تأثیر شش هفته مصرف آب آلبالو همراه با تمرینات ترکیبی بر شاخص‌های التهابی، نیم‌رخ لیپیدی و ترکیب بدنی در زنان چاق و دارای اضافه‌وزن 14932 10.22049/jahssp.2025.30243.1712 FA شکیلا رستم زاده دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران سعید نیکوخصلت دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران مصطفی خانی دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران Journal Article 2025 01 03 Background& purpose: Obese and overweight women experience a temporary increase in inflammatory markers when starting an training program, and consuming micronutrients such as polyphenols and anthocyanins found in fruits is beneficial in managing this inflammation. Therefore, the aim of the present study was to investigate the effect of six weeks of tart cherry juice consumption combined with concurrent training on inflammatory markers, lipid profile, and body composition in overweight and obese women.<br /><br />Methods: This semi-experimental study was conducted in a pre-test and post-test design. For this purpose, 26 healthy young women aged 20-35 years with a BMI of 30.6±3.5 kg/m², who had no history of physical activity in the past six months, were recruited through a call and randomly assigned to two groups of 13 participants each: training and training+supplement groups. The concurrent training was performed for six weeks, including resistance training at 55-70% of 1RM and aerobic training at 55-70% of heart rate reserve. The training+supplement group consumed 240 ml of tart cherry juice daily. IL-6, hs-CRP, serum lipid profile, and body composition were measured and analyzed using covariance analysis and paired t-tests at a significance level of P≤0.05.<br /><br />Results: In the within-group comparison, exercise alone resulted in a significant increase in IL-6 (P=0.018) and a significant decrease in TG (P=0.040). TC (P≤0.05), LDL-C (P≤0.05), and BF% (P≤0.001) significantly decreased in both groups. Additionally, in the training+supplement group, HDL-C (P≤0.001) significantly increased, and BMI (P=0.005) significantly decreased. In the between-group comparison, there was a significant decrease in hs-CRP (P=0.003), IL-6 (P=0.010), and SLM (P=0.008), along with a significant increase in HDL-C (P=0.009) in the training+supplement group.<br /><br />Conclusion: Tart cherry juice consumption combined with concurrent training appears to have a significant effect on reducing hs-CRP and IL-6 and increasing HDL-C, which are more pronounced compared to concurrent training alone. هدف: زنان چاق و دارای اضافه‌وزن هنگام آغاز دوره تمرینی احتمالاً با افزایش موقت شاخص‌های التهابی مواجه هستند که مصرف ریزمغذی‌هایی همچون پلی‌فنول و آنتوسیانین موجود در میوه‌ها می‌تواند در مدیریت این التهاب مفید باشد. لذا هدف از مطالعه حاضر بررسی تأثیر شش هفته مصرف آب آلبالو همراه با تمرینات ترکیبی بر شاخص‌های التهابی، نیم‌رخ لیپیدی و ترکیب بدنی در زنان چاق و دارای اضافه‌وزن بود. روش اجرا: پژوهش حاضر در قالب طرح نیمه‌تجربی و به‌صورت پیش‌آزمون-پس‌آزمون انجام گرفت. بدین منظور 26 زن جوان سالم در محدوده سنی 35-20 سال با BMI 5/3±6/30 کیلوگرم بر مجذور قد بدون سابقه فعالیت ورزشی در شش ماه گذشته، از طریق فراخوان دعوت و به‌صورت تصادفی در دو گروه 13 نفری تمرین و تمرین+مکمل قرار گرفتند. تمرین ترکیبی به مدت شش هفته شامل تمرین مقاومتی با شدت 70-55% 1RM و تمرین هوازی با شدت 70-55% ضربان قلب ذخیره اجرا شد. مصرف آب‌آلبالو در گروه تمرین+مکمل به‌طور روزانه 240 میلی‌لیتر بود. شاخص‌های IL-6، hs-CRP، پروفایل لیپیدی سرم خون و ترکیب بدنی اندازه‌گیری و با استفاده از آزمون کوواریانس و آزمون t زوجی در سطح معنی‌داری 05/0≥P مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته‌ها: در مقایسه درون‌گروهی، تمرین به تنهایی باعث افزایش معنی‌دار IL-6 (018/0=P) و کاهش معنی‌دار TG (040/0=P) شد. مقادیر TC (05/0≥P)، LDL-C (05/0≥P) و BF% (001/0≥P) در هر دو گروه کاهش معنی‌داری یافت. همچنین در گروه تمرین+مکمل، HDL-C (001/0≥P) افزایش و BMI (005/0=P) کاهش معنی‌داری داشت. از سوی دیگر در مقایسه بین گروهی، کاهش معنی‌داری در hs-CRP (003/0=P)، IL-6 (010/0=P) و SLM (008/0=P) و افزایش معنی‌داری در HDL-C (009/0=P) در گروه تمرین+مکمل مشاهده شد. نتیجه‌گیری: به نظر می‌رسد مصرف آب آلبالو همراه با تمرینات ترکیبی تأثیر معنی‌داری در کاهش hs-CRP و IL-6 و افزایش HDL-C دارد، که این تأثیرات در مقایسه با تمرینات ترکیبی به تنهایی، چشمگیرتر است.

دانشگاه شهید مدنی آذربایجان مطالعات کاربردی تندرستی در فیزیولوژی ورزش 2676-6507 13 1 2026 03 21 The Effect of High-Intensity Interval Training on Soleus Muscle FGF21 Expression and Lipid Profile in Rats Fed a High-Fat Diet تاثیر تمرین تناوبی با شدت بالا بر بیان FGF21 عضله نعلی و پروفایل لیپیدی در موش‌های صحرایی تغذیه شده با رژیم پرچرب 14935 10.22049/jahssp.2025.30245.1714 FA مژگان رضوانی راد گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران. مهدیه ملانوری شمسی گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران. رضا قراخانلو گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران شهناز شهربانیان گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران Journal Article 2025 01 04 Background& purpose: Nowadays, the prevalence of obesity has become a public health concern. Therefore, it is necessary to investigate precise treatment strategies and simultaneously investigate the mechanisms involved. The present study aimed to examine the effect of a high-intensity interval training course on the expression of FGF21 in the soleus muscle and lipid profile in rats fed a high-fat diet. Methods: For this purpose, 24 healthy adult male rats were randomly divided into four groups: control (CON) (N=6), control+exercise (CON+EXE) (N=6), high-fat diet (HFD) (N=6), and high-fat diet+exercise (HFD+EXE) (N=6). Diet and exercise interventions were initiated simultaneously and continued for 10 weeks. HIIT training consisted of eight periods of interval activity (90% MRC for 2.5 min) with active rest periods (50% MRC) for 2.5 min). The PCR_ method was used to examine FGF21 expression in the soleus muscle. Serum lipid indices were also measured. Shapiro-Wilk test was used to examine the normality of the data distribution, and one-way ANOVA was used to analyze the data. Tukey's post hoc test was also used to study pairwise groups. The significance level was set at P<0.05, and statistical analyses were performed using SPSS27 software. Results: By performing HIIT, weight and BMI were reduced, and LDL, cholesterol, HDL, and HDL/LDL ratio were increased in the training groups compared to those in the control group (P=0.001). The expression of FGF21 in the soleus muscle was significantly higher in the training group than in the control group (P=0.001). Conclusions: Ten weeks of HIIT without caloric restriction could potentially increase FGF21 expression and improve lipid profiles and weight loss. Therefore, this type of training can modulate and regulate obesity and its complications, without caloric restriction. زمینه و هدف: امروزه شیوع عارضه چاقی به یک نگرانی بهداشت عمومی تبدیل شده است. از این‌رو بررسی راهکارهای دقیق درمانی و همزمان بررسی مکانیسم های درگیر بسیار ضروری است. در نتیجه هدف از انجام تحقیق حاضر تاثیر یک دوره تمرین تناوبی با شدت بالا بر بیان FGF21 عضله نعلی و پروفایل لیپیدی در موش‌های صحرایی تغذیه شده با رژیم پرچرب بود.روش پژوهش: بدین منظور 24 سر رت نر بالغ سالم به طور تصادفی به چهار گروه کنترل (CON) (6N=)، کنترل+تمرین (CON+EXE) (6N=)، رژیم پرچرب (HFD) (6N=) و رژیم پرچرب+تمرین (HFD+EXE) (6N=) تقسیم شدند. مداخله رژیم غذایی و ورزش همزمان شروع شد و به مدت 10 هفته ادامه داشت. تمرین HIIT هشت دوره فعالیت اینتروال (90 درصدMRC به مدت 5/2 دقیقه) با دوره‌های استراحت فعال (50 درصد MRC) به مدت 5/2 دقیقه) بود. برای بررسی FGF21 عضله نعلی از روش PCR_qRT استفاده شد. همچنین شاخص‌های لیپیدی در سرم نیز اندازه‌گیری شد. برای بررسی طبیعی بودن توزیع داده‌ها از آزمون شپیروویلک و برای تحلیل داده‌ها از آزمون آنوای یکطرفه استفاده گردید. هم‌چنین برای بررسی دوبه‌دوی گروه‌ها از آزمون تعقیبی توکی استفاده شد. سطح معنی‌داری 05/0>P در نظر گرفته و آنالیزهای آماری توسط نرم‌افزار SPSS27 مورد ارزیابی قرار گرفت. یافته‌ها: با انجام HIIT، کاهش وزن و BMI و هم‌چنین کاهش LDL، کلسترول و افزایش HDL و نسبت HDL/LDL در گروه‌های تمرین در مقایسه با کنترل‌ مشاهده شد (001/0P=). بیان FGF21 عضله نعلی در گروه‌های تمرین در مقایسه با گروه‌های کنترل خود افزایش معنی‌دار داشتند (001/0P=). نتیجه‌گیری: ده هفته انجام HIIT بدون محدودیت کالریک؛ می‌تواند به طور بالقوه موجب افزایش بیان FGF21 و اثرات مثبت آن بر بهبود پروفایل لیپیدی و کاهش وزن شود. پس این نوع تمرین می‌تواند چاقی و عوارض ناشی از آن بدون محدودیت کالریک نیز تعدیل و تنظیم کند.

دانشگاه شهید مدنی آذربایجان مطالعات کاربردی تندرستی در فیزیولوژی ورزش 2676-6507 13 1 2026 03 21 The effect of high-intensity interval training and intermittent fasting on lipolysis markers in liver tissue of rats fed a high-fat and high-carbohydrate diet تأثیر تمرین تناوبی با شدت بالا و روزه داری متناوب بر مارکرهای لیپولیز در بافت کبد رت‌های تغذیه شده با رژیم غذایی پر‌چرب و پرکربوهیدرات 14939 10.22049/jahssp.2025.30212.1709 FA فاطمه سادات حسینی گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه کاشان، کاشان، ایران سعیدرضا نوری مفرد گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه کاشان، کاشان، ایران 0000-0001-6465-1281 موسی خلفی گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه کاشان، کاشان، ایران 0000-0001-6465-1281 Journal Article 2024 12 25 Background& purpose: Consumption of high-fat and high-carbohydrate diets causes metabolic disorders in the liver. In contrast, exercise and nutritional interventions are effective strategies to improve the destructive effects of these types of diets. The aim of the present study was to investigate the effect of high-intensity interval training and intermittent fasting on markers of lipolysis in liver tissue of rats fed a high-fat and high-carbohydrate diet. Methods: Thirty Sprague-Dawley male rats with 8-week-old were randomly divided into standard diet (ND) groups (6), high-fat, high-carbohydrate diet (HFD+HC) (6), high-fat, high-carbohydrate diet plus exercise (HFD+HC+HIIT) (6), high-fat, high-carbohydrate diet plus intermittent fasting (HFD+HC+ADF) (6), and high-fat, high-carbohydrate diet plus exercise and intermittent fasting (HFD+HC+HIIT+ADF) (6). The rats underwent 12 weeks of interventions that included high-intensity interval training (HIIT) 5 sessions per week and intermittent fasting (ADF) consisting of one-day periods between eating and fasting. CPT1 and PPARα protein levels were measured using Western blotting, and data were analyzed using one-way ANOVA and Tukey post hoc tests at a significance level (P≤0.05). Results: The results showed that high-fat, high-carbohydrate diet significantly decreased the protein levels of PPARα and CPT1 in liver tissue of HFD+HC compared to ND group (P<0.05). However, HIIT significantly increased the protein levels of CPT1 in liver tissue compared to HFD+HC group (P=0.04). Also, the combination of HIIT and ADF significantly increased the protein levels of PPARα and CPT1 in liver tissue compared to HFD+HC group (P≥0.05). Conclusions: HIIT and ADF simultaneously had a significant effect on the expression of PPARα and CPT1 and probably prevent liver disorders caused by high-fat diets by improving lipid metabolism. زمینه و هدف: مصرف رژیم‌های غذایی پرچرب و پرکربوهیدرات موجب اختلالات متابولیکی در کبد می‌شوند. در مقابل، مداخلات تمرینی و تغذیه‌ای از راهبردهای موثر برای بهبود اثرات مخرب این نوع رژیم‌های غذایی هستند.. هدف از مطالعه حاضر بررسی تأثیر تمرین تناوبی با شدت بالا و روزه‌داری متناوب بر مارکر‌های لیپولیز در بافت کبد رت‌های تغذیه‌شده با رژیم غذایی پر‌چرب و پر‌کربوهیدرات می‌باشد. روش پژوهش: 30 سر رت نر، نژاد اسپراگ دولی با سن 8 هفته بصورت تصادفی به گروه‌های رژیم غذایی استاندارد (ND)(6 سر)، رژیم غذایی پر‌چرب و پر‌کربوهیدرات (HFD+HC)(6 سر)، رژیم غذایی پرچرب و پرکربوهیدرات به‌همراه تمرین ورزشی (HFD+HC+HIIT)(6 سر)، رژیم غذایی پرچرب و پرکربوهیدرات به‌همراه روزه داری متناوب (HFD+HC+ADF)(6 سر) و رژیم غذایی پرچرب و پرکربوهیدرات به‌همراه تمرین ورزشی و روزه داری متناوب (HFD+HC+HIIT+ADF)(6 سر) تقسیم شدند. رت‌ها به مدت 12 هفته مداخلات که شامل تمرین تناوبی باشدت بالا HIIT)) 5 جلسه در هفته و روزه‌داری متناوب ((ADF شامل دوره‌های یک روز در میان خوردن و ناشتایی بود را انجام دادند. مقادیر پروتئینی CPT1 و PPARα با استفاده از روش وسترن بلات اندازه گیری شدند و داده‌ها با استفاده از آزمون‌های تحلیل واریانس یکطرفه و آزمون تعقیبی توکی در سطح معنی داری (05/0P≤) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها: نتایج نشان داد که رژیم غذایی پرچرب و پرکربوهیدرات منجر به کاهش معنی‌داری مقادیر پروتئینی PPARα و CPT1 بافت کبد HFD+HC نسبت به گروه ND شد (05/0> P). با این حال، گروه HIIT منجر به افزایش معنی‌داری مقادیر CPT1 بافت کبد نسبت به گروه HFD+HC شد (04/0P=). همچنین، ترکیب HIIT و ADF منجر به افزایش معنی‌داری مقادیر PPARα و CPT1 بافت کبد نسبت به گروه HFD+HC شد (05/0>P). نتیجه‌گیری: HIIT و ADF به‌صورت همزمان تأثیر معنی‌داری برPPARα و CPT1 داشت و احتمالاً با بهبود متابولیسم چربی‌ها از اختلالات کبدی ناشی از رژیم‌های پرچرب جلوگیری می‌کنند.

دانشگاه شهید مدنی آذربایجان مطالعات کاربردی تندرستی در فیزیولوژی ورزش 2676-6507 13 1 2026 03 21 Effect of Aerobic Interval Training on the Expression of Cardiac A20 and CYLD Proteins in a Rat Model of Myocardial Infarction تاثیر تمرین هوازی تناوبی بر مقدار بیان پروتئین‌های A20 و CYLD قلبی موش‌های نر مدل سکته قلبی 14952 10.22049/jahssp.2025.30394.1723 FA نگار رستمی گروه فیزیولوژی ورزشی،دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل،ایران رقیه افرونده دانشیار، گروه فیزیولوژی ورزش، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران فرناز سیفی 3. دانشیار، گروه فیزیولوژی ورزش، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران. آمنه پوررحیم 2. استادیار، گروه فیزیولوژی ورزش، دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران. Journal Article 2025 03 04 Myocardial ischemia/reperfusion injury (MI/RI) is one of the determining factors of cardiovascular disease disorders, which is associated with cell death caused by inflammation and impaired activity of deubiquitinating proteins. The aim of the present study was to determine the effect of Interval aerobic training on the expression of A20 and CYLD proteins in the heart tissue of male myocardial infarction model mice.In this experimental study, 30 16-week-old male Wistar rats were randomly divided into three groups: control (healthy), myocardial infarction (MI), and interval training. Myocardial infarction was performed by direct intervention with LAD occlusion for 30 minutes. Interval protocol with moderate intensity of 60 minutes of intermittent running on a treadmill, each interval including 4 minutes of running with an intensity of 65-70% of VO2max and 2 minutes of active recovery with an intensity of 50-60% of VO2max, three days a week and for 8 weeks. Data were compared using one-way analysis of variance and Tukey's post hoc test at a significance level of p<0.05. Result: The result of Tukey's post hoc test for the A20 variable showed that the expression level of this protein in the MI group was significantly lower than that of the healthy control group. Also, the expression level of A20 protein in the interval training+MI group was significantly increased compared to the MI group and the healthy control group. The results showed that although the expression level of CYLD protein in the MI group was reduced compared to the healthy control group; but it was not statistically significant, the expression level of CYLD protein in the interval training+MI group was increased compared to the healthy control and MI groups. Conclusion: Interval aerobic training may prevent inflammation-induced cell death by increasing the expression of cardiac A20 and CYLD proteins. آسیب ایسکمی/ خونرسانی مجدد میوکارد (MI/RI) یکی از عوامل تعیین کننده اختلالات بیماری‌های قلبی عروقی می‌باشد که با مرگ سلولی ناشی از التهاب و اختلال در فعالیت پروتئین‎های دیوبی‌کوئیتینه کننده همراه است. هدف از مطالعه حاضر تعیین تاثیر تمرین هوازی تناوبی بر بیان پروتئین‌های A20 و CYLD در بافت قلب موش‌های نر مدل سکته قلبی بود.در مطالعه تجربی 30 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار 16 هفته‌ای به طور تصادفی به سه گروه کنترل (سالم)، انفارکتوس میوکارد (MI) و MI + تمرین هوازی تناوبی با شدت متوسط تقسیم شدند. انفارکتوس میوکارد توسط مداخله مستقیم با بستن LAD به مدت‌30 دقیقه انجام شد. پروتکل تمرین هوازی تناوبی با شدت متوسط 60 دقیقه دویدن تناوبی روی تردمیل، هر تناوب شامل 4 دقیقه دویدن با شدت 65 -70 درصد VO2max و 2 دقیقه بازیافت فعال با شدت 50 –60 درصد VO2max، ‌ سه روز در هفته و به مدت 8 هفته انجام شد. به منظور بررسی بیان پروتئین‌های A20 و CYLD از روش وسترن بلات استفاده شد. داده‌ها با استفاده از آنالیز واریانس یک‌طرفه و آزمون تعقیبی توکی در سطح معنی‌داری 05/0> p مقایسه شدند. نتیجه آزمون تعقیبی توکی برای متغیر A20 نشان داد که میزان بیان این پروتئین در گروه MI بطور معنی‌داری پایین‌تر از گروه کنترل سالم بود (01/0=p). میزان بیان پروتئین A20 در گروه تمرین+MI بطور معنی‌داری نسبت به گروه MI و کنترل سالم افزایش داشت (به ترتیب: 001/0=p، 03/0=p). نتایج نشان داد هرچند میزان بیان پروتئین CYLD در گروه MI نسبت به گروه کنترل سالم کاهش یافت؛ اما از نظر آماری معنی‌دار نبود (06/0=p). همچنین، میزان بیان پروتئین CYLD در گروه تمرین+MI نسبت به گروه کنترل سالم و MI افزایش یافت (به ترتیب: 01/0=p، 001/0=p). نتیجه‌گیری: احتمالا تمرین هوازی تناوبی می‌تواند با افزایش بیان پروتئین‌های A20 و CYLD قلبی از مرگ سلولی ناشی از التهاب جلوگیری کند.