دانشگاه شهید مدنی آذربایجان مطالعات کاربردی تندرستی در فیزیولوژی ورزش 2676-6507 12 2 2025 09 23 The Effect of Aerobic Exercise and Green Coffee on Adipose Tissue Thermogenesis in Pre-Diabetic Mice اثر تمرین هوازی و قهوه سبز بر ترموژنز بافت چربی موش های پیش دیابتی 1 13 14557 10.22049/jahssp.2023.28183.1527 FA فاطمه جانقربانی گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران عباس صالحی کیا استادیار گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران سیدمحمد مرندی گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران میلاد عبداللهی گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران محمد حسین نصر اصفهانی استاد جنین شناسی، پژوهشکده زیست فناوری رویان، اصفهان، ایران Journal Article 2022 12 27 Aim: Prediabetes is a high-risk condition for type2diabetes and has a effect on fat and glucose metabolism. The aim of this study was to determine the effect of aerobic exercise and green coffee on the expression of thermogenic genes of uncoupling protein1(UCP1) and iodothyronine deiodinase2(DIO2) in the adipose tissue of prediabetic mice. Methods: Out of 25 male C57bl-6 mice aged 4 weeks, 5 were considered as control group and 20 were considered as prediabetes group. In the first stage, the control group was given a normal diet and the prediabetic group was given a high-fat diet for 12 weeks. After induction of prediabetes, in the second phase of the study, mice were randomly divided into groups: control(Ctrl), prediabetes(PD), prediabetes-aerobic exercise(EX), prediabetes-green coffee(GC) and prediabetes-green coffee-aerobic exercise(EX/GC). Mice of EX and EX/GC groups ran on a treadmill for 10 weeks. Also, mice in EX/GC and GC groups were subjected to green coffee gavage for 10 weeks. The expression of UCP1 and DIO2 genes in subcutaneous fat tissue was measured by real time PCR method and after quantification, gene expression values were analyzed using ΔΔCt-2 formula and then t-test, ANOVA and Tukey's post hoc test. Results: The results showed that12weeks of high-fat diet increased fasting blood sugar and exposed mice to prediabetes. Also, the relative expression of UCP1 and DIO2 in adipose tissue of EX group was significantly increased compared to other groups(P=0/000). Conclusion: The results showed that aerobic exercise and green coffee can have beneficial effects on the expression of UCP1 and DIO2 genes in the subcutaneous adipose tissue of prediabetic mice and may activate thermogenesis in this tissue and thereby reducing the risks of prediabetes. هدف: پیش دیابت یک شرایط پرخطر برای ابتلا به دیابت نوع2 است و بر روی متابولیسم چربی و گلوکز تأثیر به سزایی دارد. هدف از پژوهش حاضر، تعیین اثر تمرین هوازی و قهوه سبز بر بیان ژنهای ترموژنیک پروتئین جفت نشده1(UCP1) و یدوتیرونین دیودیناز2(DIO2)در بافت چربی زیرپوستی موشهای پیش دیابتی است. روش پژوهش: از تعداد 25سر موش نر نژادC57bl-6، با سن4 هفته، 5 سر بهعنوان گروه کنترل و 20 سر برای گروه پیش دیابت در نظر گرفته شدند. در مرحله اول بهمدت 12هفته به گروه کنترل رژیم غذایی نرمال و به گروه پیش دیابت رژیم غذایی پرچرب دادهشد. پس از القای پیش دیابت، در فاز دوم مطالعه موشها بهصورت تصادفی به گروههای:کنترل(Ctrl)، پیش دیابت(PD)، پیش دیابت-تمرین هوازی(EX)، پیش دیابت-قهوه سبز(GC) و پیش دیابت-قهوه سبز-تمرین هوازی(EX/GC) تقسیم شدند. موشهای گروه‌EX و EX/GC بهمدت ۱۰هفته بر روی تردمیل دویدند. همچنین موشها در گروههای EX/GC و GC بهمدت 10هفته تحت گاواژ قهوه سبز قرار گرفتند. بیان ژنهای UCP1 و DIO2 در بافت چربی زیرپوستی به روش Real time PCR اندازهگیری شدند و پس از کمّی سازی، مقادیر بیان ژن با استفاده از فرمول ΔΔCt-2 و سپس آزمونt، آنووا و آزمون تعقیبی توکی تجزیه و تحلیل شدند. یافته‌ها: نتایج نشان داد12هفته رژیم پرچرب باعث افزایش قند خون ناشتا شد و موشها را در شرایط پیش دیابت قرار داد، همچنین بیان نسبیUCP1 و DIO2 در بافت چربی زیرپوستی گروهEX نسبت به گروههای دیگر افزایش معناداری داشت(000/0=P). نتیجه‌گیری: نتایج نشان داد که تمرین هوازی و قهوه سبز میتوانند اثرات مفیدی بربیان ژنهایUCP1 و DIO2 در بافت چربی زیرپوستی موشهای پیش دیابتی داشته و ممکن است ترموژنز را در این بافت فعال کنند و از این طریق، خطرات ناشی از پیش دیابت را کاهش دهند.

https://jahssp.azaruniv.ac.ir/article_14557_1ed142bec5f30b8cb7b2a30b56db89ed.pdf

دانشگاه شهید مدنی آذربایجان مطالعات کاربردی تندرستی در فیزیولوژی ورزش 2676-6507 12 2 2025 09 23 Cardio-metabolic benefits of vaccinium arctostaphylos l. fruit hydro-alcoholic extract and aerobic training: an integrated approach for glycemic regulation and miR-195 expression in the cardiac tissue of rats مزایای قلبی-متابولیکی عصاره هیدرو-الکلی میوه قره‌قات و تمرین هوازی: یک رویکرد یکپارچه برای تنظیم گلیسمیک و بیان miR-195 در بافت قلب موش‌های صحرایی 14 27 14852 10.22049/jahssp.2024.29740.1656 FA الهه پیرعلائی گروه فیزیولوژی ورزشی ، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران بدرخان رشوان اسماعیل دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران مرتضی نیک خصال دکتری فیزیولوژی ورزشی، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران غلامرضا حمیدیان دانشیار بافت شناسی مقایسه‌ای، گروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران Journal Article 2024 05 14 Background& purpose: It has been shown that regular exercise is effective in maintaining and improving heart function. Therefore, this study investigated the effect of running training supplemented with the hydro-alcoholic extract of Garhaqat fruit on glycemic indices and the expression of miR-195 in the heart tissue of rats. Methods: 24 male Wistar rats (weight 20±200 gr and age of 8 weeks) were randomly divided into four groups: control, aerobic training, supplementation, and training+supplementation groups. The rats in the supplemented groups received 250 mg of Qaraqat fruit extract per kilogram of body weight dissolved in 0.2 cc of normal saline in the form of oral gavage. The training protocol was obtained on the treadmill five days per week with the principle of overload in the first week at a speed of 5-10 m/min for 10-15 minutes and in the eighth week at a speed of 18-24 m/min for 60 minutes. Glucose and insulin, insulin resistance, and miR-195 expression of cardiac tissue were measured. One-way ANOVA and Bonferroni post hoc test were used at a significant level of P ≥0.05. Results: A significant increase in the expression of miR-195 in the aerobic exercise group compared to the control groups (P<0.001) and supplement (P=0.010), and the expression of miR-195 in the exercise+supplement group compared to the control group ( P=0.002) was observed. However, no significant difference was observed in glucose and insulin indices and insulin resistance (P<0.05). Conclusions: The results of the present study showed that aerobic training leads to a significant increase in miR-195 gene expression, but this increase is less with Karaqat supplementation than with aerobic exercise. In addition, the combination of the supplementation of Karaqat with aerobic exercise may reduce some of the increase in miR-195 and thereby reduce oxidative stress induced by aerobic exercise. زمینه و هدف: نشان داده شده است که تمرین منظم در حفظ و بهبود عملکرد قلب مؤثر است. بنابراین، این مطالعه با هدف بررسی تأثیر تمرین هوازی همراه با مکمل عصاره هیدرو-الکلی میوه قره‌قات بر شاخص‌های گلایسمیک و بیان miR-195 در بافت قلب رت‌های صحرایی انجام شد. روش پژوهش: 24 سر موش‌های صحرایی نر نژاد ویستار (وزن 20±200 گرم و سن هشت هفته) به طور تصادفی به چهار گروه کنترل، تمرین هوازی، مکمل و تمرین+مکمل تقسیم شدند. موش‌های گروه‌های حاوی مکمل، روزانه 250 میلی‌گرم عصاره میوه قره‌قات به ازای هر کیلوگرم وزن بدن و حل شده در 2/0 سی سی نرمال سالین را به شکل گاواژ خوراکی دریافت کردند. پروتکل تمرین دویدن روی تردمیل پنج روز در هفته با رعایت اصل اضافه بار در هفته اول با سرعت 10-5 متر در دقیقه به مدت 15-10 دقیقه و در هفته هشتم با سرعت 24-18 متر در دقیقه به مدت 60 دقیقه به دست آمد. گلوکز و انسولین، مقاومت به انسولین و بیان miR-195 بافت قلبی اندازه‌گیری شد. آنالیز واریانس یک‌راهه و آزمون تعقیبی بونفرونی در سطح معنی‌داری 05/0≥P استفاده شد. یافته‌ها: افزایش معنی‌دار بیان miR-195 در گروه تمرین هوازی نسبت به گروه-های کنترل (001/0>P) و مکمل (010/0=P)، و بیان miR-195 در گروه تمرین+مکمل نسبت به گروه کنترل (002/0=P) مشاهده شد. اما در شاخص‌های گلوکز و انسولین و مقاومت به انسولین تفاوت معنی‌داری مشاهده نشد (05/0<P). نتیجه‌گیری: نتایج مطالعه حاضر نشان داد که تمرین هوازی منجر به افزایش معنی‌دار مقادیر بیان ژن miR-195 می‌شود؛ اما این افزایش با مکمل‌دهی قره‌قات نسبت به تمرین هوازی کمتر است. علاوه بر این ممکن است ترکیب مکمل‌دهی قره‌قات با تمرین هوازی بخشی از افزایش miR-195 را کاهش دهد و از این طریق منجر به کاهش استرس اکسیداتیو ناشی از تمرین هوازی شود.

https://jahssp.azaruniv.ac.ir/article_14852_840ff36396779ea887b55b11f859bf40.pdf

دانشگاه شهید مدنی آذربایجان مطالعات کاربردی تندرستی در فیزیولوژی ورزش 2676-6507 12 2 2025 09 23 The Effect Of Aerobic training On Leptin And Acylated Ghrelin In Overweight and Obese People: A Systematic review and meta-Analysis تاثیر تمرینات هوازی بر لپتین و گرلین آسیل‌دار در افراد دارای اضافه وزن و چاق: مروری سیستماتیک و متاآنالیز 28 49 14856 10.22049/jahssp.2024.29841.1667 FA امید ظفرمند کارشناسی ارشد فیزیولوژی ورزش، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران. سیدرضا عطارزاده حسینی گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی دانشگاه فردوسی مشهد، ایران Journal Article 2024 06 26 Background: Overweight and obesity are related to many diseases. Leptin and acylated ghrelin hormones play a role in regulating energy balance. Physical activity can improve leptin and acylated ghrelin in humans. The aim of the present study was the effect of aerobic exercise on leptin and acylated ghrelin in overweight and obese people. Methods: A systematic search of English and Farsi articles published in PubMed, Web of Science, Scopus, Sid and Magiran databases was conducted until January 2024. The present meta-analysis was conducted to investigate the effect of aerobic exercise on leptin and acylated ghrelin in overweight and obese people. Mean difference and 95% confidence interval (CI) were calculated using random effect model. Heterogeneity was evaluated using the (I2) test, and publication bias was evaluated by visual analysis of the funnel plot and Egger's test.. Findings: In total, 33 studies on 1157 overweight and obese subjects, which were meta-analyzed, the results showed that aerobic exercise in overweight and obese subjects caused a significant decrease in leptin with the mean weight difference of -0.33 mg/dL (p=0.001) and the significant increase of acylated ghrelin was compared to the control group by the weighted mean difference of 0.48 mg/dL (p=0.002). Conclusions: The results showed that aerobic exercises with a significant effect on reducing leptin and increasing acylated ghrelin can be a suitable and efficient method to regulate appetite in overweight and obese people. زمینه و هدف: اضافه وزن و چاقی نتیجه اختلال در تنظیم تعادل انرژی است و به نظر می رسد ورزش بتواند با تاثیر بر سطوح لپتین و گرلین آسیل‌دار و تغییر اشتها به تعادل انرژی کمک کند. از این رو هدف مطالعه حاضر بررسی تاثیر تمرینات هوازی بر سطوح لپتین و گرلین آسیل‌دار در افراد دارای اضافه وزن و چاق بود. روش پژوهش: شامل جستجوی سیستماتیک مقالات انگلیسی و فارسی منتشر شده در پایگاه‌های اطلاعاتیPubMed ؛Web of Science؛ Scopus؛ Sid و Magiran تا ژانویه سال 2024 بود. در این فراتحلیل تاثیر تمرینات هوازی بر سطوح لپتین و گرلین آسیل‌دار در افراد دارای اضافه وزن و چاق بررسی شد. تفاوت میانگین و فاصله اطمینان (CI) 95 درصدی با استفاده از مدل اثر تصادفی محاسبه و ناهمگونی با استفاده از آزمون (I2) و سوگیری انتشار با تحلیل بصری فونل پلات و آزمون Egger بررسی شد. یافته‌ها: در مجموع 33 مطالعه روی 1157 آزمودنی دارای اضافه وزن و چاق که فراتحلیل شدند نتایج نشان داد تمرینات هوازی در افراد دارای اضافه وزن و چاق سبب کاهش معنادار لپتین به اندازه تفاوت میانگین وزنی 33/0- میلی گرم در دسی لیتر (001/0=p) و افزایش معنادار گرلین آسیل‌دار به اندازه تفاوت میانگین وزنی 48/0 میلی گرم در دسی لیتر (002/0=p) نسبت به گروه کنترل شد. نتیجه‌گیری: نتایج نشان داد تمرینات هوازی با اثرگذاری معنی دار بر کاهش لپتین و افزایش گرلین آسیل‌دار می‌تواند روش مناسب و کارآمدی برای تنظیم اشتها در افراد دارای اضافه وزن و چاق باشد.

https://jahssp.azaruniv.ac.ir/article_14856_906d03d8c8ca491db6bbb8b8eff18c96.pdf

دانشگاه شهید مدنی آذربایجان مطالعات کاربردی تندرستی در فیزیولوژی ورزش 2676-6507 12 2 2025 09 23 The effect of continuous training and High-Intense Interval Training at different temperatures on blood serum irisin levels of boxers تاثیر تمرینات تداومی و تمرینات تناوبی با شدت بالا در دماهای متفاوت بر میزان آیریزین سرمی خون بازیکنان بوکس 50 60 14860 10.22049/jahssp.2024.29613.1645 FA عبدالمهدی عباس لفته گروه فیزیولوژی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده علوم ورزشی دانشگاه ارومیه، ایران محمد رضا ذوالفقار دیدنی گروه فیزیولوژی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده علوم ورزشی دانشگاه ارومیه، ایران Journal Article 2024 04 13 Background& purpose: Irisin is a myokine that converts white adipose tissue into brown adipose tissue. This research aims to determine the effect of continuous and high-intense interval training at different temperatures on blood serum irisin in boxers. Method: This study selected 70 male boxers with at least two years of continuous training experience and sufficient mastery in breaststroke swimming with an average age (48.3±64.27) and body mass index (24.6±67.27). Active boxing athletes were selected, and after the pre-test, they were homogeneously divided (based on irisin levels) into five groups: intense interval training in a hot environment(33°), high-intense interval training in a cold environment(7°), continuous training in hot water(25°), continuous training in cold water(13°-14°), and control were placed, and each group did their training for eight weeks and three times a week. Blood sampling was done before and after eight weeks of training, and the amount of serum irisin was measured using the ELISA method. Results were evaluated using the mixed ANOVA test and the Bonferroni post hoc test at the significance level of p˂0.05. Results: The serum level of irisin was significantly increased in all groups (P=0.000) compared to the control group, and the highest increase in irisin compared to the control group was observed in the interval cold (P=0.000) and continuous cold groups, respectively. P = 0.000). Conclusion: The present study shows that sports exercises increase irisin levels, and training in a cold environment can further increase them. زمینه و هدف: آیریزین مایوکینی است که بافت چربی سفید را به بافت چربی قهوه ای تبدیل می کند. هدف از پژوهش حاضر، تاثیر تمرینات تداومی و تناوبی با شدت بالا در دماهای مختلف بر میزان آیریزین سرمی خون بازیکنان بوکس می باشد. روش پژوهش: در این مطالعه 70 مرد بوکسور با حداقل دو سال سابقه تمرین مداوم و تسلط کافی به شنای کرال سینه با میانگین سنی(48/3±64/27‌‌سال) و شاخص توده بدنی(24/6±67/27 ‌کیلوگرم بر متر ‌مربع) از بین ورزشکاران فعال رشته بوکس انتخاب شدند و پس از پیش آزمون به طورت همگن(بر اساس سطوح آیریزین) در پنج گروه تمرین تناوبی شدید در محیط گرم(°33)، تمرین تناوبی شدید در محیط سرد(°7)، تمرین تداومی در آب گرم(°25)، تمرین تداومی در آب سرد(°13-°14) و کنترل قرار گرفتند و هر گروه تمرینات خود را به مدت هشت هفته و سه جلسه در هفته انجام دادند. قبل و بعد از هشت هفته تمرینی نمونه گیری خونی انجام شد و میزان آیریزین سرمی با استفاده از روش الایزا اندازه گیری شد. تغییرات بین گروهی با استفاده از آزمون تحلیل واریانس ترکیبی و آزمون تعقیبی بونفرونی مورد ارزیابی قرار گرفت. یافته ها: سطح سرمی آیریزین در همه گروهها (01/0P˂) نسبت به گروه کنترل افزایش معناداری داشت و بیشترین افزایش آیریزین نسبت به گروه کنترل به ترتیب در گروههای تناوبی سرد (01/0P˂) و تداومی سرد مشاهده شد (01/0P˂). نتیجه گیری: پژوهش حاضر نشان می دهد که انجام تمرینات ورزشی منجر به افزایش سطوح آیریزین می شود و انجام تمرینات در محیط سرد می تواند افزایش بیشتر سطوح آیریزین را به دنبال داشته باشد.

https://jahssp.azaruniv.ac.ir/article_14860_e155e723555a66ac08141310e4a455ca.pdf

دانشگاه شهید مدنی آذربایجان مطالعات کاربردی تندرستی در فیزیولوژی ورزش 2676-6507 12 2 2025 09 23 The Effect of High Intensity Interval Training along with Vitamin D3 Injection on Inflammation Caused by Excessive Autophagy in Heart Tissue of Type 2 Diabetic Rats تاثیر تمرینات تناوبی شدید به همراه تزریق ویتامین دی3 بر التهاب ناشی از اتوفاژی بیش از حد در بافت قلب موش های دیابتی نوع 2 61 74 14861 10.22049/jahssp.2024.29952.1679 FA هادی گل پسندی گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران. محمد رحمان رحیمی گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه کردستان، کردستان، ایران Journal Article 2024 08 15 Background& purpose: Excessive autophagy, together with inflammation, is a key pathological feature contributing to cardiac dysfunction in type 2 diabetes (T2D). This study aimed to investigate the effects of high-intensity interval training (HIIT) with vitamin D3 supplementation on inflammation and autophagy in heart tissue of T2D-induced rats. Methods: Forty male Wistar rats were induced to T2D through a combination of high-fat diet and low-dose streptozotocin (STZ) injection. After the induction of T2D, the animals were divided into four groups (N=8): Normal control, diabetes control, diabetes + HIIT, diabetes + vitamin D3 and diabetes + HIIT and vitamin D3. The HIIT protocol was performed for eight weeks, 3 sessions per week, with an intensity of 90-85% of maximum running speed through treadmill running. Vitamin D3 (0.25 mg.kg-1) was injected weekly. At the end of the intervention period, heart tissue was evaluated for the content of autophagy marker ULK-1, inflammatory markers NF-kB and interleukin-6 (IL-6), and serum glucose levels and insulin resistance index. Results: The results showed that T2D significantly increases the levels of ULK-1, NF-κB and IL-6 in heart tissue, which indicates excessive autophagy and inflammation (P=0.001). However, eight weeks of HIIT, with or without vitamin D3 supplementation, significantly reduced these markers (P=0.001). Notably, the combination of HIIT and vitamin D3 injection showed the greatest reduction in autophagy and inflammation markers. Also, these interventions improved serum glucose levels and insulin resistance (P=0.001). Conclusions: A combination of HIIT and vitamin D3 injection effectively reduces inflammation and excessive autophagy in cardiac tissue of T2D rats and suggests a potential therapeutic strategy to prevent cardiovascular complications in T2D patients. زمینه و هدف: اتوفاژی بیش از حد، همراه با التهاب، یک ویژگی پاتولوژیک کلیدی است که در اختلال عملکرد قلبی در دیابت نوع 2 (T2D) دخیل است. این مطالعه با هدف بررسی اثرات تمرین تناوبی با شدت بالا (HIIT) همراه با مکمل ویتامین د3 بر التهاب و اتوفاژی در بافت قلب رت‌های صحرایی القا شده با T2D انجام شد. روش پژوهش: چهل سر رت نر نژاد ویستار از طریق ترکیبی از رژیم غذایی پرچرب و تزریق استرپتوزوتوسین (STZ) با دوز پایین به T2D القا شدند سپس حیوانات به چهار گروه (8 سر) کنترل سالم، کنترل دیابت، دیابت+ HIIT، دیابت+ ویتامین د3 و دیابت+ HIIT و ویتامین د3 تقسیم شدند. پروتکل HIIT برای هشت هفته، 3 جلسه در هفته، با شدت90-85% حداکثر سرعت دویدن از طریق دویدن روی تردمیل اجرا شد. ویتامین د3 (25/0 میلی گرم/کیلوگرم) به صورت هفتگی تزریق شد. در پایان دوره مداخلات، بافت قلب از نظر محتوای نشانگر اتوفاژی ULK-1، نشانگرهای التهابی NF-kB و اینترلوکین-6 (IL-6)، و سطوح سرمی گلوکز و شاخص مقاومت به انسولین مورد بررسی قرار گرفت. یافته‌ها: نتایج نشان داد که T2D به طور قابل توجهی سطوح ULK-1، NF-kB و IL-6 را در بافت قلب افزایش می‌دهد، که نشان‌دهنده اتوفاژی بیش از حد است (001/0=P). با این حال، هشت هفته HIIT، چه با مکمل و چه بدون مکمل ویتامین د3، به طور قابل توجهی این نشانگرها را کاهش داد (001/0=P). قابل ذکر است، ترکیب HIIT و تزریق ویتامین د3 بیشترین کاهش را در نشانگرهای اتوفاژی و التهاب نشان داد. همچنین، این مداخلات سطح سرمی گلوکز و مقاومت به انسولین را بهبود بخشید (001/0=P). نتیجه‌گیری: ترکیبی از HIIT و تزریق ویتامین د3 به طور موثر التهاب و اتوفاژی بیش از حد در بافت قلبی رت‌های T2D را کاهش می‌دهد و یک استراتژی درمانی بالقوه برای جلوگیری از عوارض قلبی عروقی در بیماران T2D را پیشنهاد می‌کند.

https://jahssp.azaruniv.ac.ir/article_14861_f7f880c02520b91229d04dda1c4a80e5.pdf

دانشگاه شهید مدنی آذربایجان مطالعات کاربردی تندرستی در فیزیولوژی ورزش 2676-6507 12 2 2025 09 23 The effect of high-intensity interval training and high-protein diet on the levels of UCP-2 and MCP-1 and insulin sensitivity in visceral fat and skeletal muscle of obese male rats اثر تمرین تناوبی شدید و رژیم غذایی پرپروتئین بر سطوح UCP-2 و MCP-1 بافت چربی و عضله اسکلتی و حساسیت به انسولین در موش‌های صحرایی نر چاق 75 88 14862 10.22049/jahssp.2024.29888.1673 FA مرضیه ثاقب جو گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران ریحانه غلامی 1. گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران هانیه حبیبی سنگانی گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران مهدی هدایتی مرکز تحقیقات سلولی مولکولی غدد درون ریز، پژوهشکده علوم غدد درون ریز و متابولیسم، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران Journal Article 2024 07 17 Aims: Exercise training and diet can prevent obesity, inflammation, and insulin resistance. Present study aimed to investigate the effect of 10 weeks of high-intensity interval training (HIIT) and high-protein diet (HPD) on the levels of UCP-2 and MCP-1 in visceral fat tissue and gastrocnemius muscle, plasma levels of glucose and insulin, and insulin sensitivity. Methods: Forty obese male Wistar rats (weight 386.46±31.79 g) into five group included: HIIT, HPD, HIIT+ HPD, obese control-1 (OC-1: having high-fat diet during intervention), and obese control-2 (OC-2: cutting off high-fat diet during intervention and continuing normal diet) and eight non-obese rats (NC: non-obese control group, weight 283.10±42.26 g) were studied. Training protocol included running five days a week on the treadmill for 10 weeks with at intensity of 90% of maximum oxygen uptake. Forty-eight hours after the last intervention session, blood and tissue samples were taken to measure biochemical variables. Data were analyzed using one-way analysis of variance and Kruskal–Wallis tests at a significance level of P≤0.05. Results: No significant difference was observed in the tissue levels of UCP-2 and MCP-1 and plasma levels of insulin among groups. Plasma glucose levels in the OC-1 group was significantly higher than in the NC, OC-2, HIIT, HPD, and HIIT+HPD groups, it was significantly higher in the OC-2, HIIT, HPD and HIIT+HPD groups than the NC group, and it was significantly higher in the HPD group than in the OC-2 group (P≤0.05). Also, insulin sensitivity index was significantly higher in the OC-2 group than in the OC-1, HIIT and HPD groups (P≤0.05). Conclusion: Long periods of using a high-fat diet, although it increases the risk of obesity, may not change the inflammatory state. On the other hand, modifying the diet and doing regular exercise can lead to the improvement of glycemic disorder caused by consuming a high-fat هدف: تمرین ورزشی و رژیم غذایی در پیشگیری از چاقی، التهاب و مقاومت به انسولین نقش دارند. هدف از مطالعه حاضر بررسی اثر 10 هفته تمرین تناوبی شدید (HIIT) و رژیم غذایی پرپروتئین (HPD) بر سطوح UCP-2 و MCP-1 بافت چربی احشایی و عضله دوقلو، سطوح پلاسمایی گلوکز و انسولین و حساسیت به انسولین بود. روش‌شناسی: 40 سر موش صحرایی نر ویستار چاق (وزن 79/31±46/386 گرم) در پنج گروه مساوی: HIIT، HPD، HPD+HIIT، کنترل چاق-1 (OC-1: داشتن رژیم غذایی پرچرب در طول مداخله) و کنترل چاق-2 (OC-2: قطع رژیم غذایی پرچرب در شروع مداخله و شروع رژیم غذایی نرمال) و هشت سر موش غیر چاق (کنترل غیر چاق (NC): میانگین وزن 26/42±10/283 گرم) مورد مطالعه قرار گرفتند. پروتکل تمرین شامل دویدن روی نوارگردان، پنج روز در هفته به مدت 10 هفته با شدت 90 درصد حداکثر اکسیژن مصرفی بود. چهل و هشت ساعت پس از آخرین جلسه مداخله، نمونه‌های خون و بافت برای اندازه‌گیری متغیرهای بیوشمیایی برداشته شد. داده‌ها با استفاده از آزمون‌های‌ آنالیز واریانس یک‌طرفه و کروسکال-والیس آنالیز شدند (05/0≥P). یافته‌ها: تفاوت معنی‌داری در سطوح UCP-2 و MCP-1 بافتی و سطوح پلاسمایی انسولین گروه‌ها مشاهده نشد. سطح گلوکز پلاسما در گروه OC-1 بالاتر از گروه‌های -NC، OC-2، HIIT، HPD و HIIT+HPD، در گروه‌های OC-2، HIIT، HPD و HIIT+HPD بالاتر از گروه NC و در گروه HPD بالاتر از گروه OC-2 بود (05/0≥P). شاخص حساسیت به انسولین نیز در گروه OC-2 بالاتر از گروه‌های OC-1، HIIT و HPD بود (05/0≥P). نتیجه‌گیری: دوره‌های نسبتا طولانی استفاده از رژیم پرچرب با این‌که خطر چاقی را افزایش می‌دهد؛ احتمال دارد موجب تغییر وضعیت التهابی نشود. از سوی دیگر اصلاح رژیم غذایی و انجام فعالیت ورزشی منظم می‌تواند منجر به بهبود اختلال گلایسمیک ناشی از مصرف رژیم غذایی پرچرب گردد.

https://jahssp.azaruniv.ac.ir/article_14862_f1fc87808b0e6aaf74e8a392f0b319ce.pdf

دانشگاه شهید مدنی آذربایجان مطالعات کاربردی تندرستی در فیزیولوژی ورزش 2676-6507 12 2 2025 09 23 The effect of 8 weeks of HICT training with olive leaf extract on insulin resistance and serum ghrelin level in obese elderly women تأثیر 8 هفته تمرینات HICT همراه با مصرف عصاره برگ زیتون بر مقاومت به انسولین و سطح سرمی گرلین در زنان سالمند چاق 89 101 14865 10.22049/jahssp.2024.29964.1681 FA سید حامد قیامی گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران رویا محمودی دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه رجا، آبیک ،ایران حسن پوررضی استادیار فیزیولوژی ورزشی، گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه بین المللی امام خمینی(ره)، قزوین، ایران. حمزه مرادی استادیار تربیت بدنی، گروه آموزش تربیت بدنی، دانشگاه فرهنگیان، تهران-ایران. Journal Article 2024 08 18 Aim: Ghrelin and insulin resistance are involved in age-related metabolic disorders such as type 2 diabetes. Aiming to investigate the effect of 8 weeks of HICT exercises with olive leaf extract on insulin resistance and serum ghrelin levels in obese elderly women. Methods: In this clinical semi-experimental study, 40 obese elderly women (age: 66.26 ± 1.62 years) were randomly divided into four groups: placebo, extract group, exercise group, and extract + exercise group. The high intensity circuit training were performed for eight weeks and three sessions per week for 45 to 60 minutes. Subjects took one 125 mg capsule of olive leaf extract after lunch for eight weeks. Two days before and after the end of the interventions, to measure ghrelin, glucose, insulin, and insulin resistance, blood samples were taken from all four groups in a 12-hour fasting state. The Paired t-test was used to examine intra-group changes and analysis of covariance was used to examine differences between groups. All statistical calculations were performed using SPSS version 25 statistical software at a significant level of P<0.05.Results: There were no significant changes in the amount of ghrelin in the exercise (4.62%), extract (2%) and exercise+extract (5.24%) groups (P>0.05). A significant decrease was observed in the insulin resistance index in the exercise (14%) and exercise + extract (27.49%) groups (P<0.05). By performing covariance analysis, a Significant difference in insulin resistance index (P=0.002, F=4.26) was observed between the groups.Conclusions: This study showed that eight weeks of circuit training with olive leaf extract did not affect changes in plasma gerlin. It was also observed that circular exercises along with the consumption of olive leaf extract lead to a decrease in insulin resistance in obese elderly women. هدف: گرلین و مقاومت به انسولین در اختلالات متابولیک مرتبط با سن مانند دیابت نوع 2 نقش دارند. این مطالعه با هدف تأثیر 8 هفته تمرینات HICT همراه با مصرف عصاره برگ زیتون بر مقاومت به انسولین و سطح سرمی گرلین در زنان سالمند چاق انجام شد. روش‌شناسی : در این مطالعه نیمه تجربی بالینی 40 زن سالمند چاق(سن: 62/1± 26/66 سال) به‌طور تصادفی در چهار گروه دارونما، گروه عصاره،گروه تمرین و گروه عصاره + تمرین به طور مساوی قرار گرفتند. تمرینات دایره ای با شدت بالا به مدت هشت هفته و سه جلسه در هفته به مدت 45 تا 60 دقیقه انجام شد. آزمودنی‌ها به مدت هشت هفته، روزی یک عدد کپسول 125 میلی‌گرمی عصاره برگ زیتون را بعد از ناهار مصرف کردند. دو روز قبل و بعد از پایان مداخلات، به منظور اندازه‌گیری گرلین، گلوکز، انسولین و مقاومت انسولین، از هر چهار گروه در وضعیت 12 ساعت ناشتایی نمونه خونی اخذ گردید. از آزمون تی زوجی برای بررسی تغییرات درون‌گروهی و از تحلیل کوواریانس برای بررسی تفاوت بین گروه‌ها استفاده شد. کلیه محاسبات آماری با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS نسخه 25 در سطح معنیداری 05/0P< انجام شد. یافته‌ها: تغییرات معنی داری در مقدار گرلین در گروه‌های تمرین(4.62درصد)، عصاره (2 درصد) و تمرین+عصاره (5.24 درصد) مشاهده نشد (05/0P>). در شاخص مقاومت به انسولین در گروه‌های تمرین (14درصد) و تمرین+عصاره (27.49درصد) کاهش معنادار مشاهده شد (05/0P<). با انجام آزمون تحلیل کوواریانس تفاوت معناداری را در شاخص مقاومت به انسولین (002/0= P، 26/4=F) بین گروه‌ها مشاهده شد. نتیجه‌گیری: این مطالعه نشان داد که هشت هفته تمرین دایره‌ای همراه با مصرف عصاره برگ زیتون تأثیری در تغییرات گرلین پلاسما ندارد. همچنین مشاهده شد تمرینات دایره‌ای همراه با مصرف عصاره برگ زیتون منجر به کاهش مقاومت به انسولین در زنان سالمند چاق می‌شود.

https://jahssp.azaruniv.ac.ir/article_14865_9212b50f69d46da260ce9d433a78dd86.pdf

دانشگاه شهید مدنی آذربایجان مطالعات کاربردی تندرستی در فیزیولوژی ورزش 2676-6507 12 2 2025 09 23 Changes in the expression of UCP1 and Irisin genes in adipose tissue of obese male rats following endurance exercise, electrical stimulation with caloric restriction تغییرات بیان ژن‌های UCP1 و آیریزین بافت چربی موش‌های صحرایی نر چاق متعاقب تمرین استقامتی و تحریک الکتریکی با محدودیت کالری 102 113 14868 10.22049/jahssp.2024.30006.1685 FA جمشید نیلاد 1. دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزشی، واحد محلات، دانشگاه آزاد اسلامی، محلات، ایران بهرام عابدی استاد، گروه فیزیولوژی ورزشی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران مهدی مرادی استادیار، گروه فیزیولوژی ورزشی، واحد اراک، دانشگاه آزاد اسلامی، اراک، ایران محمد ملکی پویا گروه تربیت بدنی دانشگاه ازاد اسلامی واحد اراک Journal Article 2024 09 17 Aim: Obesity is a risk factor for many cardiovascular diseases, hypertension, hyperlipidemia, diabetes, and cancer, and genes such as UCP1 and irisin play a significant role in it. Therefore, the aim of this study was to investigate the changes in the expression of UCP1 and irisin genes in the adipose tissue of obese rats following endurance exercise and electrical stimulation with caloric restriction. Methods: In this controlled experimental study with a control group, 35 male Wistar rats after induced obesity (8 weeks old, weighing 200±19 g) were randomly divided into 5 groups of 7: control, obese-fasted, fasted-endurance exercise, fasted-electrical stimulation, and fasted-endurance exercise-electrical stimulation. The intervention groups underwent endurance exercise (10-20 m/min for 20-40 minutes), electrical stimulation (foot shock device for 0.5 mA and 20 minutes), and fasting (8-16 hours) for a period of 4 weeks. After exercise and anesthesia, adipose tissue samples were taken and gene expression was measured using Real-time PCR. Data were analyzed using two-way ANOVA with a significance level of p<0.05 and GraphPad software. Results: The results showed that endurance exercise significantly increased (P=0.0007) the expression of UCP1 gene and non-significantly increased irisin in obese fasted rats compared to the obese fasted group (p=0.766). Electrical stimulation also showed a significant decrease in both variables compared to the control group (P=0.0001). On the other hand, electrical stimulation and its combination with endurance training led to a significant increase in irisin gene expression compared to all groups (P=0.0001), but in the UCP1 gene, it showed a significant decrease compared to the control and fasting obese groups (P=0.0001). Conclusion: It seems that endurance exercise during fasting can be effective in converting white adipose tissue to brown adipose tissue and reducing its negative effects by increasing the levels of UCP1 and irisin proteins in obese samples. هدف: چاقی عامل خطر بسیاری از بیماری‌های‌ قلبی‌عروقی، پرفشار خونی، افزایش چربی، دیابت و سرطان است و ژن‌های مهمی مانند UCP1 و آیریزین در آن نقش دارند. لذا هدف از پژوهش حاضر بررسی تغییرات بیان ژن‌های UCP1 و آیریزین بافت چربی موش‌های صحرایی نر چاق متعاقب تمرین استقامتی و تحریک الکتریکی با محدودیت کالری بود. روش‌ پژوهش: در این مطالعۀ تجربی کنترل‌ شده با گروه شاهد 35 سر موش صحرایی نر ویستار (8 هفته‌ای با وزن 19±200 گرم) پس از القا چاقی و افزایش وزن به‌طور تصادفی به 5 گروه 7 تایی کنترل، چاق روزه‌دار، روزه‌دار-تمرین استقامتی، روزه‌دار-تحریک الکتریکی و روزه‌دار-تمرین استقامتی-تحریک الکتریکی تقسیم شدند. گروه‌های مداخله برای یک دوره 4 هفته‌ای تحت فعالیت ورزشی استقامتی (با سرعت 10 تا 20 متر/دقیقه و مدت 20 تا 40 دقیقه)، تحریک الکتریکی (دستگاه فوت شوک برای 5/0 میلی‌آمپر و 20دقیقه) و روزه‌داری (8 به 16 ساعت) قرار گرفتند. پس از تمرین و بی‌هوشی، نمونه‌بردای بافت چربی صورت گرفت و پس از انجام فرایندهای ملکولی بیان ژن‌ها با استفاده از دستگاه Real time-PCR اندازه‌گیری شد. برای آنالیز داده‌ها از آزمون تحلیل واریانس دو‌طرفه در سطح معنی‌داری 05/0>p و نرم‌افزار گراف‌پد استفاده شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد تمرین استقامتی منجر به افزایش معنی‌دار (0007/0=P) بیان ژن‌های UCP1 و افزایش غیرمعنی‌دار آیریزین در موش‌های صحرایی چاق روزه‌دار نسبت به گروه چاق روزه‌دار شد (766/0=P ). همچنین تحریک الکتریکی در هر دو متغیر کاهش معنی‌داری نسبت به گروه کنترل نشان داد (0001/0=P). از طرفی تحریک الکتریکی و تلفیق آن با تمرین استقامتی منجر به افزایش معنی‌دار بیان ژن آیریزین نسبت به کلیه گروه‌ها شد (0001/0=P) اما در ژنUCP1 کاهش معنی‌داری نسبت به گروه کنترل و چاق روزه‌دار نشان داد (0001/0=P). نتیجه‌گیری: به‌نظر می‌رسد تمرین استقامتی در حین روزه‌داری با افزایش مقادیر ژن‌های پروتئین UCP1 و آیریزین در نمونه‌های چاق در تبدیل بافت چربی سفید به قهوه‌ای و کاهش اثرات منفی آن می‌تواند موثر باشد.

https://jahssp.azaruniv.ac.ir/article_14868_3ec1c05a1f894944c03df0e5d89a1dc6.pdf

دانشگاه شهید مدنی آذربایجان مطالعات کاربردی تندرستی در فیزیولوژی ورزش 2676-6507 12 2 2025 09 23 Effect of Combined Aerobic and Resistance Exercise Training on ROCK Proteins of Skeletal Muscles and Insulin Resistance Index in Aged Rats اثر تمرینات ترکیبی استقامتی و مقاومتی بر پروتئین‌های ROCKِ عضلۀ اسکلتی و شاخص مقاومت به انسولین در موش‌های سالمند 114 126 14883 10.22049/jahssp.2024.30045.1691 FA محمدمصطفی رضوانی گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد بجنورد، دانشگاه آزاد اسلامی، بجنورد، ایران نجمه رضائیان دانشگاه آزاد اسلامی بجنورد صادق چراغ بیرجندی گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد بجنورد، دانشگاه آزاد اسلامی، بجنورد، ایران نجمه سادات شجاعیان گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد بجنورد، دانشگاه آزاد اسلامی، بجنورد، ایران مصطفی تیموری خروی گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد بجنورد، دانشگاه آزاد اسلامی، بجنورد، ایران Journal Article 2024 10 07 Aim: Rho-Associated Protein Kinase (ROCK) is one of the members of serine-threonine protein kinases playing role in regulation of glucose metabolism and insulin sensitivity. The purpose of this study was to investigate the effect of eight weeks of combined aerobic and resistance training on skeletal muscle levels of ROCKs protein, serum levels of insulin, fast blood sugar (FBS), insulin resistance index (HOMA-IR) and body weight in aged female rats. Methods: Twenty two Wistar rats (24-28 months old, 262.5±15.10 gr) randomly divided in to two groups of experimental and control (11 ones in each). Rats in experimental group participated in eight weeks of combined aerobic (running on treadmill at intensity of 40-60 percentage of maximum velocity, 60 minutes per session, without treadmill incline) and resistance training (15 times of climbing on rodent ladder at intensity of 40-60 percentage of maximum workload with 1 minute of rest interval, 45 minutes per session), at intermittent days and five days per week. All rats were dissected 48 hours after the last training session, and the investigated indicators were evaluated using appropriate laboratory methods. Data analyzed using independent and paired t-test at a significance level of less than 0.05. Results: Eight weeks of combined aerobic and resistance training resulted in significant increases in fast (P=0.001) and slow (P=0.001) twitch muscles levels of ROCK1 in experimental compared to control group. Moreover, ROCK2 levels of fast (P=0.001) and slow (P=0.001) twitch muscles significantly increased following training. In addition, FBS levels (P=0.001) and body weight decreased (P=0.001) significantly in experimental compared to control group. Furthermore, body weight decreased in experimental group in post-test compared to pre-test (P=0.004). Conclusions: Although glucose uptake improved following eight weeks of combined aerobic and resistance training in old female rats; it seems that the increases in skeletal muscle levels of ROCK proteins could not contribute to improvement in insulin sensitivity in response to exercise training. هدف: پروتئین کیناز مرتبط با Rho (ROCK) از خانوادۀ کینازهای سرین- ترئونین میباشد که در تنظیم متابولیسم گلوکز و حساسیت به انسولین نقش دارد. هدف از مطالعه حاضر بررسی اثر هشت هفته تمرینات ترکیبی هوازی و مقاومتی بر سطوح پروتئینهای ROCK عضله اسکلتی، سطوح سرمی انسولین، گلوکز ناشتای خون (FBS)، شاخص مقاومت به انسولین (HOMA-IR) و وزن بدن در موشهای سالمند ماده بود. مواد و روشها: 22 سر رت ماده نژاد ویستار (28-24 ماه، 10/15±50/262 گرم) به شیوۀ تصادفی در دو گروه تجربی و کنترل (11 سر در هر گروه) تقسیم شدند. رتها در گروه تجربی در هشت هفته تمرینات ترکیبی هوازی (دویدن روی تردمیل در شدت 60-40 درصد سرعت بیشینه، 60 دقیقه در هر جلسه و بدون شیب تردمیل) و مقاومتی (15 مرتبه بالا رفتن از نردبان ویژه جوندگان در شدت 60-40 درصد آزمون بار بیشینه با فواصل استراحت یک دقیقهای، 45 دقیقه در هر جلسه) در روزهای متناوب و در ساعت معینی از روز، پنج روز در هفته شرکت کردند. همۀ رتها 48 ساعت پس از آخرین جلسۀ تمرینی تشریح شدند و شاخصهای مورد بررسی با استفاده از روش آزمایشگاهی مناسب مورد ارزیابی قرار گرفت. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از آزمون تی مستقل و زوجی در سطح معنی داری کمتر از 05/0 انجام شد. یافتهها: اجرای هشت هفته تمرینات ترکیبی هوازی و مقاومتی با افزایش معنیدار سطوح ROCK1 عضلۀ تند (001/0=P) و کند انقباض (001/0=P) در گروه تجربی در مقایسه با گروه کنترل همراه بود. علاوه بر این، سطوح ِROCK2 عضلۀ تند (001/0=P) و کند انقباض (001/0=P) نیز افزایشی معنیدار داشت. ضمن اینکه، کاهش معنیدار FBS (001/0=P) و وزن بدن (001/0=P) در گروه تجربی در مقایسه با گروه کنترل مشاهده شد. همچنین، وزن بدن در گروه تجربی در پس آزمون در مقایسه با پیش آزمون با کاهش معنیدار همراه بود (004/0=P). نتیجه گیری: اگرچه برداشت گلوکز خون به دنبال هشت هفته تمرینات ترکیبی هوازی و مقاومتی در موشهای سالمند ماده بهبود یافت؛ چنین به نظر میرسد افزایش پروتئینهای ROCK عضلۀ اسکلتی نتوانسته است به بهبود حساسیت به انسولین در پاسخ به تمرینات ورزشی کمک کند.

https://jahssp.azaruniv.ac.ir/article_14883_582c97e89eb08e50741feac9fabb0d30.pdf

دانشگاه شهید مدنی آذربایجان مطالعات کاربردی تندرستی در فیزیولوژی ورزش 2676-6507 12 2 2025 09 23 The effect of moderate intensity continuous training (MICT) on the plasma level of dipeptidyl peptidase 4 (DPP4) and WISP-1 in obese women with type 2 diabetes تاثیر تمرینات تداومی با شدت متوسط (MICT) بر سطح پلاسمایی دی پپتیدیل پپتیداز 4(DPP4) و WISP-1 در زنان چاق مبتلا به دیابت نوع2 127 136 14884 10.22049/jahssp.2024.30086.1695 FA سولماز بابایی بناب گروه علوم ورزشی، دانشکدة علوم انسانی، دانشگاه مراغه، مراغه، ایران Journal Article 2024 10 23 Aim: The study aimed to investigate the impact of moderate-intensity interval training on serum levels of Dipeptidyl Peptidase-4 (DPP-4) and WISP-1 in obese women with type 2 diabetes.Methodology:This semi-experimental research utilized a pre-test and post-test design. The sample consisted of 40 obese women diagnosed with type 2 diabetes, with a body mass index (BMI) of 30.1 ± 0.74 kg/m². Participants were randomly divided into two groups of 20: an experimental group and a control group. The experimental group engaged in moderate-intensity interval training at 60% of their heart rate reserve for 12 weeks, attending three 60-minute sessions each week. Body composition and biochemical markers were assessed before and after the training program. Data analysis was conducted using two-way ANOVA and paired t-tests.Result:The results indicated significant differences in serum levels of DPP-4 (p = 0.001) and WISP-1 (p = 0.001), body weight (p = 0.001), and BMI (p = 0.001) between the experimental and control groups. Additionally, after 12 weeks of moderate-intensity interval training, there was a significant reduction in DPP-4 (p = 0.001) and WISP-1 levels (p = 0.001), body weight (p = 0.001), and BMI (p = 0.001) in the post-test compared to the pre-test. A significant correlation was also found between the changes in DPP-4 and WISP-1 concentrations after the training period (p = 0.001).Conclusion: The findings suggest that moderate-intensity interval training significantly modulates pro-inflammatory cytokines such as DPP-4 and WISP-1, indicating a meaningful impact on factors influencing the management of type 2 diabetes conditions. هدف: دیابت نوع 2 با افزایش سطح فاکتورهای التهابی سیستمیک همراه است که موجب اختلال در عملکرد انسولین میشود بنابراین هدف از تحقیق حاضر بررسی تاثیر تمرین تناوبی با شدت متوسط بر سطح سرمی دی پپتیدیل پپتیداز 4 و WISP-1 در زنان چاق مبتلا به دیابت نوع2 بود. روش شناسی: پژوهش حاضر از نوع نیمه تجربی با طرح پیش آزمون و پس آزمون بود. جامعهی آماری شامل 40 زن چاق مبتلا به دیابت نوع 2 با میانگین سنی 32/1±2/43 و میانگین شاخص تود ه بدنی 74/0±1/30 کیلوگرم بر متر مربع بودند. آزمودنیها به طور تصادفی در دو گروه 20 نفری تجربی و کنترل قرار گرفتند. گروه تجربی، تمرینات تناوبی با شدت متوسط را با شدت 60 درصد ضربان قلب ذخیره و به مدت 12 هفته، هفتهای سه جلسه 60 دقیقهای انجام دادند. قبل و بعد از تمرین شاخصهای ترکیببدنی و بیوشیمیایی سنجش شدند. از تحلیل واریانس دو طرفه و تی زوجی برای تحلیل دادهها استفاده شد. یافته‌ها: نتایج تحقیق حاضر نشان داد که تفاوت معنیداری در سطوح سرمی DPP-4 (001/0p=) و WISP-1 (001/0p=)، وزن بدن (001/0p=) و شاخص توده بوده (001/0p=) بین گروه تجربی در مقایسه با گروه کنترل وجود داشت. همچنین 12 هفته تمرین تناوبی با شدت متوسط منجر به کاهش معنیدار DPP-4 ( 001/0p=) و WISP-1 (001/0p=)، وزن بدن (001/0p=) و شاخص توده بدنی (001/0p=) در پس آزمون در مقایسه با پیش آزمون میگردد. علاوه بر این ارتباط معنیداری بین تغییرات غلظت DPP-4 و WISP-1 بعد از 12 هفته تمرینات تناوبی با شدت متوسط وجود داشت (001/0p=). نتیجه‌گیری: به نظر میرسد انجام تمرینات تناوبی با شدت متوسط با تعدیل سایتوکینهای پیش التهابی از جمله DPP-4 و WISP-1 تاثیر معناداری بر عوامل موثر در بهبود شرایط بیماری دیابت نوع 2 دارد.

https://jahssp.azaruniv.ac.ir/article_14884_09e6ce80fc00bb8e7d5a702e99add415.pdf

دانشگاه شهید مدنی آذربایجان مطالعات کاربردی تندرستی در فیزیولوژی ورزش 2676-6507 12 2 2025 09 23 Investigating the effect of high-intensity interval training and moderate-intensity continues training on the protein content of PI3K, AKT, and FOXO3 in the heart of rats fed a high-fat diet تأثیر تمرینات تناوبی با شدت بالا و تداومی با شدت متوسط بر محتوای پروتئینی PI3K، AKT و FOXO3 قلب موش‌های تغذیه شده با رژیم غذایی پرچرب 137 152 14885 10.22049/jahssp.2025.30074.1693 FA رقیه افرونده دانشیار، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران مژده خواجه لندی پژوهشگر پسادکتری، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران علی خواجه لندی دانشیار گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد گچساران، دانشگاه آزاد اسلامی، گچساران، ایران Journal Article 2024 10 21 Aim: Although lack of exercise activity, and a high-fat diet (HFD) cause an imbalance between energy consumption and intake, exercise training prevents and controls obesity. Therefore, the recent study aimed to compare the effect of high-intensity interval training (HIIT) and moderate-intensity continues training (MICT) on the protein content of PI3K, AKT, and FOXO3 in the heart of rats fed a high-fat diet. Methods: In this experimental study, 20 male Wistar rats (approximate age=five weeks and average weight 110±10) were purchased and randomly placed in four groups of five: healthy control with normal diet (HC), sedentary control with HFD (SC), HIIT with HFD (HIIT), and MICT with HFD (MICT). Eight weeks of HIIT and MICT was performed for two groups, separately. To induce obesity, the animals were fed a high-fat diet for eight weeks. Western blot method was used to check protein content of PI3K, AKT, and FOXO3. One-way analysis of variance with Tukey's post-hoc test was used to analyze the data (with a significance level of P≤0.05). Results: After eight weeks of MICT and HIIT, blood glucose, insulin, body weight, triglycerides (TG), total cholesterol (TC), low-density lipoprotein-cholesterol (LDL-C), inflammatory factors, and FOXO3 protein content significantly decreased (P=0/001), and protein content of AKT as well as PI3K significantly increased (P=0/001) in HIIT and MICT groups compared to the SC group. Conclusion: It seems that both types of exercise training protocols played an important role in controlling factors and pathways related to heart failure by modulating insulin levels, blood glucose, lipid profile, inflammatory factors, as well as increase in protein content of PI3K and AKT and decrease in protein content of FOXO3 in HFD-fed rats. هدف: اگرچه عدم فعالیت ورزشی و رژیم غذایی پرچرب (HFD) باعث بر هم زدن تعادل مصرف انرژی و دریافت انرژی میشود اما، تمرین ورزشی از چاقی پیشگیری و آن را کنترل میکند. بنابراین، این مطالعه با هدف بررسی تأثیر تمرین تناوبی با شدت بالا (HIIT) و تمرین تداومی با شدت متوسط (MICT) بر محتوای پروتئینی PI3K، AKT و FOXO3 قلب موش‌های تغذیه‌شده با HFD انجام شد. روش پژوهش: در مطالعه تجربی حاضر، 20 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار (سن حدود پنج هفته و میانگین وزن 10±110 گرم) خریداری و بهطور تصادفی در چهار گروه پنج‌تایی تقسیم شدند: کنترل سالم با رژیم غذایی طبیعی (HC)، چاق غیرفعال (SC)، HIIT به همراهHFD (HIIT) و MICT به همراه HFD (MICT). برای القای چاقی، حیوانات هشت هفته رژیم غذایی پرچرب داشتند. هشت هفته HIIT و MICT برای هر گروه بهصورت مجزا انجام شد. برای بررسی بیان پروتئینهای PI3K، AKT و FOXO3از روش وسترن بلات و برای تجزیه‌وتحلیل دادهها از تحلیل واریانس یکطرفه با آزمون تعقیبی توکی با سطح معنیداری 05/0≥P استفاده شد. یافته‌ها: پس از هشت هفته سطح گلوکز، انسولین، وزن بدن، تریگلیسیرید (TG)، کلسترول تام (TC)، لیپوپروتئین با چگالی پایین کلسترول (LDL-C)، شاخصهای التهابی و محتوای پروتئین FOXO3 بهطور قابل‌توجهی در گروههای تمرینی کاهش (001/0P=) و محتوای پروتئین AKT و PI3K بهطور معنیداری در گروههای تمرینی افزایش یافت (001/0P=). نتیجه‌گیری: به نظر می‌رسد که هر دو نوع پروتکل تمرین ورزشی با تعدیل سطوح انسولین، گلوکز خون، پروفایل لیپیدی، عوامل التهابی و همچنین افزایش محتوای پروتئینی PI3K و AKT و کاهش محتوای پروتئین FOXO3 در موش‌های تغذیه‌شده با HFD نقش مهمی در کنترل عوامل و مسیرهای وابسته به نارسایی قلبی در موشهای چاق داشتند.

https://jahssp.azaruniv.ac.ir/article_14885_fd59dbc898fd3bd6a3ea578f5a98218f.pdf

دانشگاه شهید مدنی آذربایجان مطالعات کاربردی تندرستی در فیزیولوژی ورزش 2676-6507 12 2 2025 09 23 Effect of eight weeks of aerobic exercise with vitamin E supplementation on some markers of inflammatory and cell protection in the brain tissue of rats with Parkinson's disease تأثیر هشت هفته تمرین هوازی همراه با مکمل ویتامین E بر برخی عوامل التهابی و حفاظتی سلول در بافت مغز موش‌های صحرایی مبتلا به پارکینسون 153 166 14886 10.22049/jahssp.2024.30170.1705 FA سعیده حجاریان کوه توری گروه فیزیولوژی ورزش دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب، تهران ایران عبدالعلی بنایی فر گروه فیزیولوژی ورزش دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب، تهران ایران شهرام سهیلی گروه فیزیولوژی ورزش، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهر قدس ، تهران، ایران. سجاد ارشدی گروه فیزیولوژی ورزش دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب ، تهران. Journal Article 2024 12 04 Aim: Parkinson's disease is associated with an increase in inflammatory factors, a decrease in cell protection, and finally apoptosis caused by mitochondrial dysfunction. However, until now, the synergistic effect of sports activity and antioxidants on inflammatory factors and cell protection is not well known. The purpose of the present study was to investigate the effect of eight weeks of aerobic exercise with vitamin E supplementation on some markers of mitochondrial biogenesis in the brain tissue of rats with Parkinson's disease. Methods: In this experimental study, 40 Sprague-Dawley male rats (age 14-16 months and weight 250-270 grams) were given Parkinsonism with 2 mg/kg reserpine (Res) into groups (1) Res, (2) sham (Sh/soluble vitamin E), (3) AT, (4) VE and (5) AT+VE were divided. In order to investigate the effects of Res on the variables, 8 rats were included in the healthy control group (HC). Aerobic training was done for eight weeks, five sessions per week and each session lasted 48-15 minutes. VE was also taken orally at 30 mg/kg daily. To analyze the data, two-way analysis of variance and Tukey's post hoc test were used. Results: In the patient control group, HSP72 gene expression values were significantly lower and NF-kb and TNF-α values were significantly higher than the healthy control group (P≥0.05). Also, in the group of aerobic exercise and vitamin E supplementation, HSP72 gene expression values were significantly higher and NF-κB and TNF-α values were significantly lower than the patient control group (P≥0.05). However, the interaction of exercise and vitamin E supplementation did not have a significant synergistic effect on any of the gene expression values of HSP72, NF-kb and TNF-α in the brain tissue of rats with Parkinson's disease (P≤0.05). Conclusion: The results of this study showed that eight weeks of aerobic exercise and vitamin E supplementation alone were effective on inflammatory markers and cell protection in brain tissue following neurodegenerative disorders; However, their interaction effect was not significant. It seems that more research is needed in the future. هدف: بیماری پارکینسون با افزایش عوامل التهابی، کاهش محافظت سلولی و در نهایت آپوپتوز ناشی از اختلال در عملکرد میتوکندری همراه است. با این حال، تاکنون اثر سینرژیک فعالیت ورزشی و آنتی اکسیدان ها بر عوامل التهابی و حفاظتی سلول به خوبی شناخته نشده است. هدف این مطالعه تأثیر هشت هفته تمرین هوازی همراه با مکمل ویتامین E بر عوامل التهابی و برخی نشانگر های بیوژنز میتوکندری در بافت مغز موش های صحرایی مبتلا به پارکینسون بود. روش شناسی: در این مطالعه تجربی 40 سر موش صحرایی نر نژاد اسپراگو-داولی (سن 16-14 ماه و وزن 250 تا 270 گرم) پارکینسونی شده با mg/kg 2 رزرپین (Res) به گروههای: 1) رزرپین (Res)، 2) شم (Sh/حلال ویتامین E)، 3) تمرین هوازی (AT)، 4) ویتامین E (VE) و 5) ترکیب تمرین هوازی + ویتامین E (AT+VE) تقسیم شدند. برای ارزیابی اثرات Res بر متغیرها نیز، تعداد 8 سر موش صحرایی در گروه کنترل سالم (HC) قرار گرفتند. تمرین هوازی به مدت هشت هفته، پنج جلسه در هفته و هر جلسه به مدت 48-15 دقیقه با سرعت 24-10 متر بر دقیقه انجام شد. VE نیز روزانه mg/kg 30 به‌صورت خوراکی مصرف شد. برای تجزیه و تحلیل دادهها از آزمون آنالیز واریانس دوراهه و آزمون تعقیبی توکی استفاده شد (05/0≥P). یافته‌ها: در گروه کنترل بیمار مقادیر بیان ژن HSP72 به طور معنی داری کمتر و مقادیر NF-Kb و TNF-α به طور معنی داری بیشتر از گروه کنترل سالم بود (05/0≥P). همچنین، در گروه تمرین هوازی و مکمل ویتامین E مقادیر بیان ژن HSP72 به طور معنی داری بیشتر و مقادیر NF-Kb و TNF-α به طور معنی داری کمتر از گروه کنترل بیمار بود (05/0≥P). با این حال، تعامل تمرین و مکمل ویتامین E، اثر سینرژیستی معناداری بر هیچیک از مقادیر بیان ژن HSP72، NF-Kb و TNF-α در بافت مغز موش های صحرایی مبتلا به پارکینسون نداشت (05/0≤P). نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد، هشت هفته تمرین هوازی و مصرف مکمل یاری ویتامین E هرکدام به‌تنهایی بر نشانگرهای التهابی و محافظت سلولی در بافت مغز متعاقب اختلالات نرودژنراتیو اثربخش بود؛ با این حال، اثر تعاملی آن‌ها معنادار نبود. به نظر می رسد تحقیقات بیشتری در آینده مورد نیاز است.

https://jahssp.azaruniv.ac.ir/article_14886_66b3f8a656f7a062fa2047f50fdfaef0.pdf