دانشگاه شهید مدنی آذربایجان مطالعات کاربردی تندرستی در فیزیولوژی ورزش 2676-6507 7 2 2020 09 22 Comparing the Effect of Air Pollution on Salivary Malondialdehyde and Total Antioxidant Capacity Response to a Bangsbo Protocol in Indoor vs. Outdoor Environment in Male Adolescent Futsal Players مقایسه تاثیر آلودگی هوا بر پاسخ مالون‌دی‌آلدئید و ظرفیت تام آنتی اکسیدانی بزاقی به پروتکل بنگسبو در فضای روباز و سرپوشیده در بازیکنان نوجوان فوتسالیست 36 44 14125 10.22049/jassp.2020.26873.1317 FA وهاب خان احمدی کارشناسی ارشد فیزیولوژی ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران علی صمدی استادیار، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران مجید حسن پور عزتی گروه زیست شناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه شاهد، تهران، ایران Journal Article 2020 07 15 Aim: In spite of well-known health promoting benefits of exercise, due to increased ventilation during exercise and higher concentrations of pollutants while the air quality is unhealthy there is increasing concern about exercising in polluted air. Therefore, the present study aimed to compare the effect of air pollutants on salivary malondialdehyde (MDA) and total antioxidant capacity (TAC) response to a bout of exercise in indoor and outdoor environment in male adolescent futsal players. Methods: Twelve male adolescent futsal players completed the Bangsbo protocol in two environments (indoor vs. outdoor) at two air quality conditions (Air Quality Index 50-100 = Healthy, and 100 to 150 = Unhealthy). Salivary samples were collected before and immediately after performing the protocol in each condition. MDA and TAC were assessed using specified kits (Zelbio-Germany). Data were analyzed using analysis of covariance test (p < 0.05). Results: Finding confirmed that in comparison with healthy air condition, the basic and post exercise levels of salivary MDA were higher in unhealthy air condition - both at indoor and outdoor (p < 0.05). Moreover, in healthy air condition in response to exercise protocol changes of salivary TAC in –both indoor and outdoor- was incremental (P>0.05) but in unhealthy air condition -both indoor and outdoor- its changes was decremented (p < 0.05). Conclusion: Findings of present study confirms that unhealthy air condition has negative effect on salivary MDA and TAC response to exercise. Moreover, it seems that relocating the exercise to an indoor environment in unhealthy air condition does not reduce the negative effects of unhealthy air on the salivary MDA and TAC response, and there seems to be need for evidence-base recommendation to reduce the negative effect of unhealthy air on oxidant-antioxidant system response to exercising in unhealthy air condition. هدف: علیرغم مزایای شناخته شده فعالیت های ورزشی، به دلیل افزایش افزایش تهویه هوا هنگام ورزش و بالا بودن غلظت آلاینده‌ها هنگام ناسالم بودن هوا نگرانی‌هایی در مورد اجرای فعالیت ورزشی در هوای ناسالم وجود دارد. لذا، هدف مطالعه حاضر مقایسه تاثیر آلودگی هوا بر پاسخ مالوندی‌آلدئید (MDA) و ظرفیت تام آنتیاکسیدانی (TAC) بزاقی به یک وحله فعالیت ورزشیدر فضای روباز و سرپوشیده در بازیکنان نوجوان فوتسالیست بود. روش شناسی: تعداد ۱۲ فوتسالیست پسر نوجوان (16-15 سال)، پروتکل ورزشی بنگسبو را در دو محیط روباز و سرپوشیده) و دو کیفیت هوای سالم و نا سالم انجام دادند. نمونه های بزاق آزمودنیها قبل و پس از انجام هر بار پروتکل ورزشی به روش غیرفعال جمع آوری شد. مقادیر MDA و TAC بزاقی به روش الایزا و با استفاده از کیت‌های ویژه (زلبایو- آلمان) سنجیده شد. داده‌ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت (۰/05p <). یافته‌ها: یافته‌ها تأیید کرد که در مقایسه با هوای سالم، در هوای ناسالم مقادیر پایه و پس از فعالیت ورزشی MDA بزاقی - در هر دوی محیط روباز و سرپوشیده – بیشتر بود (0/05 <p ). همچنین تغییرات TAC بزاقی در هوای سالم -هردوی محیط روباز و سرپوشیده- در پاسخ به اجرای پروتکل ورزشی افزایشی بود (0/05 < p )، ولی در هوای ناسالم تغییرات آن در پاسخ به اجرای پروتکل ورزشی کاهشی بود (0/05 <p ). همچنین، مقایسه پاسخ MDA و TAC بزاقی به اجرای پروتکل ورزشی در شرایط هوایی ناسالم نشان داد بین محیط‌های سرپوشیده و روباز تفاوت معناداری از نظر تغییرات آنها وجود نداشت (0/05 >p ). نتیجه‌گیری: یافته های مطالعه حاضر موید این موضوع است که ناسالم بودن هوا تاثیری منفی بر پاسخ MDA و TAC بزاقی به فعالیت ورزشی دارد. همچنین به نظر میرسدانتقال فعالیت ورزشی به محیط سرپوشیده در شرایط هوایی ناسالم باعث کاهش آثار منفی هوای ناسالم بر پاسخ MDA و TAC بزاقیبه فعالیت ورزشی نمی‌شود و نیاز به راهکارها و توصیههای مبتنی بر شواهد علمی برای کاهش پیامدهای منفی فعالیت ورزشی در هوای ناسالم بر پاسخ سیستم اکسیدانی- آنتی اکسیدانی بدن احساس می شود.

https://jahssp.azaruniv.ac.ir/article_14125_646c40898747a8567a75f09280036659.pdf